Asielzoekers in Meijel van 2000 tot 2003 Ouderen prinselijk paar Neerkant Open dag in Zorgcentrum Sint Jozef Meijel woensdag 5 februari 2003 59e jaargang no. 6 Afscheid van AVO Meijel Burgemeester Vos naarZundert Weekbericht VOOR MEIJEL veel publiek meegenomen en alle voorbereidingen getroffen voor een massaal feest Fout! We hebben ons gigantisch vastgebeten en wonnen met 3-0. Ik weet nog niet waar ik toen het meeste plezier om had, om het feit dat wij promoveerden, of om het feit dat zij niet promoveerden. Het gaf in ieder geval een enorme kick." Als ze haar team bekijkt, dat na een moeilijke seizoensstart de weg naar boven is ingeslagen, merkt ze tussen neus en lippen op dat haar jongste ploegmaatje zeventien jaar is. "Die was nog niet geboren toen ik al in het eerste speelde." Een brede grijns. En straks, als 'Bobbel', zoals haar col lega's haar kindje voorlopig noemen, geboren is, wat dan? Een comeback? "Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Mis schien bevalt het me wel verschrik kelijk goed om niet meer te spelen. Misschien ga ik iets in de begeleiding doen. Als ik zhu doorgaan als speel ster zou ik mijn hele leven moeten aanpassen. Dat vergt nogal wat. Mis schien ga ik in het tweede ballen. Nee, recreatief spelen is voor mij geen optie. Daar ben ik véél te fana tiek voor. Ik weet het allemaal nog niet. Ik ben er nog niet klaar mee in mijn koppie. Komt nog wel." Afname van het aantal asielzoekers Het COA is de landelijke organisatie die steeds wisselende aantallen asielzoekers begeleidt bij hun verblijf in Nederland. Na een onderzoekspe riode krijgt ongeveer één op de vijf asielzoekers een vluchtelingenstatus. Voor die persoon bete kent dit dat hij zich (tijdelijk) in Nederland mag vestigen. Als een asielaanvraag wordt afgewezen, moet de asielzoeker weggaan, meestal naar zijn land van herkomst. Maar of de uitslag van het on derzoek nu positief of negatief uitvalt, het is een feit dat uiteindelijk iedere asielzoekers uit een asielzoekerscentrum of AVO moet vertrekken. Het aantal centra in Nederland wordt aangepast aan de aantallen asielzoekers. Omdat de laatste tijd minder asielzoekers het land binnen komen, terwijl de uitstroom als gevolg van de nieuwe vreemdelingenwet versneld plaatsvindt, neemt het totale aantal asielzoekers af. Als gevolg daar van worden overal in het land centra gesloten. In Limburg Noord worden voor en na alle AVO's gesloten. De asielzoekers van AVO Meijel wisten een maand van tevoren wanneer de uiterste vertrek datum voor hen zou zijn aangebroken. Het is ge lukt om iedereen vóór de feestdagen naar zijn nieuwe bestemming te laten vertrekken. Maar waar ze naar toe gingen werd landelijk beslist en dat werd him veelal pas vlak voor hun vertrek medegedeeld. Nu toonden de Meijelsen nogmaals dat het lot van hun asielzoekers hen niet onverschillig het. Ze hielpen met de verhuizing, met het vervoer van spullen en stonden de asielzoekers bij met raad en daad. Mede daardoor denken deze asielzoekers met warmte terug aan hun verblijf in AVO Meijel. Inmiddels zijn zij gewend aan hun nieuwe verblijfplaats en hebben de draad van hun bestaan weer opgepakt. COA bedankt de inwoners, instanties en organisaties die zich in de afgelopen drie jaar, op zo'n betrokken ma nier hebben ingezet voor de asielzoekers van AVO Meijel. (door Mat NeUen) Burgemeester Hubert Vos gaat de gemeente Meijel verlaten. Hij is unaniem door de gemeenteraad van Zundert aanbevolen als de nieuwe burgemeester van deze Brabantse gemeente, die uit 5 ker nen bestaat en ruimt 20.000 inwo ners telt. Hubert Vos (CDA) wordt de opvolger van burgemeester Neeb (WD), die eind 2002 opstap te als burgemeester. Er hebben 23 personen naar de functie van bur gemeester van de gemeente Zun dert gesolliciteerd. Hubert Vos voldeed aan de profielschets door de raad, die na overleg met de be volking werd opengesteld. Zun dert is vooral bekend als geboor teplaats van schilder Vincent van Gogh en van een van de mooiste en grootste bloemencorso's van West-Europa. Burgemeester Hu- bert Vos is negen jaar burgemees ter van de gemeente Meijel. Wan neer de benoeming officieel in gaat, is nog niet bekend. Zorgcentrum Sint Jozef zet haar deuren open voor belangstellenden. 15 Februari a.s. is het landelijk open dagen in instellingen. Zo ook bij ons in Meijel. Vanaf 10.00 uur tot 17.00 uur kunt u een kijkje nemen, in ons Zorgcen trum, achter de schermen! Er zullen op deze dag rondleidingen worden gehouden, samen met het personeel en vrijwilligers. U kunt een kijkje ne men op diverse werkplekken. Om er een aantal te noemen: dagverzor ging, huiswinkel, kapsalon, zorgkan toor, technische dienst. Maar er is veelmeer. Bent u geïnteresseerd, wilt u komen kijken hoe het is om bij ons te wo nen, te werken of als vrijwilliger be trokken te zijn, of zoek je nog een stage of een vakantiewerkplek, grijp nu je kans, en kom naar deze open dag. U bent welkom Werkgroep, open dag Zorgcentrum Sint Jozef Meijel Tijdens de carnavalsmiddag van Carnavalsvereniging De Ulewap- pers zijn Riet en Piet Engels tot Prinselijk Paar van de Neerkantse ouderen gekozen. Piet Engels dankte de ouderen voor hun uitverkiezing en spoorde hen aan om mee te doen met de activi teiten, georganiseerd door de KBO. Hij dankte alle Neerkantse vrijwil ligers, die in de diverse verenigin gen actief zijn Hij vroeg tevens aandacht voor de problemen in de kleine kernen en om mee te werken om de leefbaar heid te bevorderen. Ook sprak hij over de problemen in de agrarische sector, die alsmaar aan het inkrim pen is. Door de Reconstructiewet en te veel regelgeving vanuit Brus sel, Den Haag, van de Provincie, van de Gemeente en claims voor natuur en recreatie en door actie groepen. De agrarische sector mag geen papieren tijger worden, maar moet voedsel produceren. De heer Engels wenset tenslotte al le aanwezigen een goede Carnaval 2003 toe en dankte Carnavalsver eniging De Ulewappers voor de aangeboden middag, namens alle ouderen van Neerkant. (Door Charles Biemans) Twee van haar zussen, Hanny en Nel, zitten gezellig te keuvelen in haar keukentje. Silvie zorgt voor de koffie en de beide Jack Russell terriërs grommen dat het een lieve lust is. Sil vie Geuns is het lij dend voorwerp, want zij is het die afgelopen zaterdag na achttien jaar trouwe dienst in het standaardteam af scheid nam van Peel- push. Drie dagen tevo ren schiet ze al bijna vol bij de gedachte. "Dat wordt afzien, za terdag." Het is ook niet niks. Als je achttien jaar achter elkaar in het eerste team van je cluppie hebt gevolley bald, is afscheid ne men zo ongeveer het laatste waar je aan denkt. Voor Sil vie (33) is de reden duidelijk: ze is in verwachting van haar eerste kindje. Afscheid met pijn in het hart? Ja en nee." Een verrassend antwoord dat om uitleg vraagt. "Nou, de laatste twee jaar was ik behoorlijk vaak ge blesseerd. Ik ben aan het nadenken geslagen, 'is het dit wel allemaal waard?'. Ik heb gekozen voor een andere hobby", zegt ze, terwijl ze even over haar buik aait. "Maar het zal zeker moeilijk worden." Dat stoppen is een zware bevalling. Ze begon piepjong bij Peelpush. Een vriendinnetje speelde er en zij wilde dat dus ook. Zo ging dat. Een echte sportfamilie? Hanny en Nel verslik ken zich bijna in hun koffie. "Hou op zeg. Nee, Silvie is de enige." En ook hun ouders hadden vroeger niks met sport. Toch vreemd, dat Silvie ook nog eens getalenteerd bleek te zijn. "Dat zeg ik zeker niet over me zelf." Mooi, dat siert haar. Maar de plakboeken zijn wél tevoorschijn ge toverd. Een aardig stukje in De Lim burger van 13 januari 1990, naar aan leiding van de wedstrijd tegen Civi- tas. De kop luidt: 'Silvie Geuns sleept club door moeilijke periode'. Een stukje uit de tekst: "Nadat beide ploegen elkaar 4 sets lang in even wicht hielden, was het de klasse van aanvalster Silvy Geuns die Peelpush na een 11-4 achterstand in de vijfde set de zege bracht'. Ze was dus ge woon goed, zoveel is duidelijk. De beide zussen beamen dat, voor zover zé er verstand van hebben. Sil vie begint te lachen. "Ik zit hier nu rustig te vertellen, maar als ik in het veld sta dan ben ik, nou ja, anders. Dan ben ik 'de bitch'. Erg fel, echt honderd procent anders dan nor maal. Ik heb menig scheidsrechter uit zijn stoel gekeken. Ik weet zeker dat er scheidsrechters bij zijn die blij zijn dat ik stop. Mijn collega's (ze werkt in een peuterspeelzaal, red.) zouden me niet terugkennen als ze me op het veld bezig zien. Ik heb twee Jack Russells, maar in het veld ben ik een pitbull. Vastbijten en nooit meer loslaten." Een enkeling onder de scheidsrechters en tegen speelsters vindt haar maar aardig, weet ze. Als volleybalster tenminste. Nee, schizofreen wil ze het niet noe men. "Maar als speelster ben ik wel totaal anders dan als mens." Ze maakte nogal wat hoogte- en diep tepunten mee. Twee titels springen eruit. Het kampioenschap in de pro motieklasse, waarmee de Meijelse volleybalclub promoveerde naar de derde divisie, en vorig seizoen de titel in de tweede divisie, waarmee pro motie naar de eerste divisie volgde. "We zijn wel vaker gepromoveerd, maar dan ging dat via promotie-de- gradatiewedstrijden. Dat is toch an ders. Dan ben je niet de beste in je poule." Al heeft ze aan de promotie ten koste van Rijnmond goede herin neringen. In Utrecht werd kansloos met 3-1 verloren. "We moesten met 3- 0 winnen. Rijnmond had gigantisch zelf kansen aan om elkaar beter te leren kennen. Op Koninginnedag werd een open dag in de AVO gehouden waarbij de vechtsportdemonstratie van asielzoekers veel bekijks trok. Sinterklaas kwam op bezoekeen kerstconcert trok veel toe hoorders en een plaatselijke carnavalsvereniging kwam elk jaar aan twee asielzoekers een onder scheiding uitreiken. Veel contacten verüepen op een alledaagse manier: asielzoekerskinderen gin gen naar de bestaande scholen, volwassen asiel zoekers deden boodschappen en werkten op het land, vooral in de aspergetijd. De interviewserie met asielzoekers in het "Weekbericht voor Meijel" werd hoog gewaardeerd. De wederzijdse betrok kenheid tussen Meijelsen en asielzoekers groeide, men ging over en weer bij elkaar op bezoek en in cidenten kwamen nauwelijks voor. Asielzoekers waren deel uit gaan maken van de Meijelse ge meenschap. Op 3 januari 2000 opende het Centraal Orgaan op vang asielzoekers (COA) een aanvullende op- vanglocatie (AVO) voor 70 asielzoekers in Hotel Ketels in Meijel en pre cies 3 jaar later werd de ze weer gesloten. Dat is het hele verhaal in vogel vlucht. Maar daarmee wordt geen recht gedaan aan iedereen die betrok ken raakte bij de bewo ners en gebeurtenissen van AVO Meijel. De start In het begin reageerden de inwoners van Meijel en de asielzoekers on wennig op elkaar en dat is niet zo verwonderlijk. De Meijelsen zaten niet wachten op een groep vreemdelingen waarvan ze eigenlijk alleen wisten dat ze uit allerlei landen met onbekende culturen kwamen en dat er taal problemen zouden zijn. En de asielzoekers wisten nog niet wat hun in dit vreemde land waar ze naar toe waren gevlucht allemaal te wachten stond. Onbekend maakt nu eenmaal onbemind. Al snel werden twee begeleidingsgroepen in het leven geroepen, waarin vertegenwoordigers van gemeentelijke organisaties, vluchtelingenorgani saties, het COA en Meijelse belangengroepen za ten. Deze groepen zetten zich in om de onderlinge communicatie en verstandhouding te verbeteren. Ook activiteiten om gevoelens van angst en onvei ligheid bij Meijelsen en asielzoekers weg te ne men, werden ontplooid. Kennismaken Gelukkig grepen Meijelsen en asielzoekers ook

DIGITALE PERIODIEKEN IN DE VOORMALIGE GEMEENTEN HELDEN, MEIJEL, KESSEL EN MAASBREE

Weekbericht voor Meijel | 2003 | | pagina 1