Gouden bruiloft echtpaar Hendriks- van Deurzen Meijel liep voltallig leeg voor ongekende talenten 1992 Kermis van 5 t/m 8 september WOENSDAG 2 SEPTEMBER 1992 48E JAARGANG NO. 36 Uitg.-adm.: Drukkerij Mennen Asten B.V. Postbus 14, 5720 AA Asten (04936-)92243 Postbankrekening 1025299 t.n.v. 'Weekbericht voor Meijel' te Asten. Redaktie: J. en M. Daems, De Rossecker 4 Postbus 39, 5768 ZG Meijel (04766-)2559 Aanleveren kopij tot maandag 22.00 uur Tarieven: 1992 jaarabonnement: 44,00 Adv.: pér mm kolombreedte (7x38 mm) 20 ct., tussentekst 2x, voorpagina 5x tarief Klachten bezorging (04936-)92243 Dorpsstraat eindoverwinnaar Buurtenfestijn 1992 CD's FOKA Kermiswetenswaardigheden WEEKBERICHT VEER HEUEL jg a* 4. f Het bevalt Jo en Door Hendriks heel goed in hun kamer in het bejaardenhuis die ze sinds februari 1991 daar bewonen. Dat wordt ons duidelijk zodra we binnenko men in kamer 407. 'We hebben in het be gin wel even moeten wennen, maar we zijn hier heel tevreden', aldus Door Hendriks van Deurzen, die met haar 81 jaar een jaar jonger is dan haar man Jo. Samen vieren ze vrijdag 4 september hun gouden huwe lijksfeest en kijken dan dankbaar terug op een tijd van vijftig jaar waarin ze samen lief en leed deelden. KANAALDIJK Het bejaardenhuis, zo blijkt in het ge sprek met de beide gouden echtelieden, is voor hen de zesde plaats waar ze wonen sinds ze in 1942 trouwden. Toen ze trouwden was woonruimte schaars en ze namen dan ook, noodgedwongen omdat er niets anders was, hun intrek in een sol- datenhuisje, 'een oorlogskeetje' zoals ze hetzelf noemen, dat achter het pand Marx in de Witdonk lag, niet ver van haar ouderlijk huis langs de Kanaaldijk. Nadat ze daar enkel jaren gewoond had den en enkele kinderen gekregen hadden, namen ze hun intrek in het huisje bij de sluis (langs de Kanaaldijk) en ze woon den daar. totdat ze Doors ouderlijk huis konden overnemen. Toen ze daar gingen wonen kregen ze niet alleen de zorgen op zich voor het eigen gezin. De moeder van Door en een broer van haar woonden vanaf die tijd bij hen in. Oom Piet ver trok al vrij spoedig, maar oma bleef bij hen wonen totdat ze in 1962 overleed. In hun huis aan de Kanaaldijk 3. in het huis aan de sluis dus, groeide hun gezin uit tot 7 kinderen: 6 dochters en 1 zoon. HARD WERKEN Zowel voor Jo, afkomstig uit Grashoek, als voor Door was het vanaf het moment dat ze met elkaar trouwden flink aanpak ken. Jo werkte een jaar of zes in Duits land en deed daar al het werk waarmee hij de kost kon verdienen: of het nu in de wegenbouw, als opperman op de bouw of in de fabriek was, of hij daarvoor naar Geldern, Krefeld of Kevelaer moest, het maakte hem niet zoveel uit. 'Er moest verdiend worden. Ik was de hele week van huis af en kwam elke zaterdag naar huis', zo weet hij zich te herinneren. Aan het eindê van de jaren veertig stopte Jo met werken in Duitsland en vanaf die Afgelopen vrijdag en zaterdag zijn er in Meijel onder het thema Holland nieuwe talenten ontstaan. Na het voorstellen van de negen deelnemende buurtteams opende burgemeester Kirkels samen met de voor zitter van de Gezamenlijke Meijelse Buurtverenigingen Pierre Sikes op vrijdag rond de klok van achten het Buurtenfes tijn 1992 door het onthullen van een door Piet Puts vervaardigd en geschilderd doek met Hollands aanzicht. THEORIE EN PLAYBACKEN OP VRIJDAGAVOND Hierna werd gestart met de eerste theo rieronde (een opschrijfronde). Daarop volgden de eerste drie playback-acts. Na de eerste ronde playback was het al direct duidelijk dat de jury voor een moeilijke taak kwam te staan. De stemming steeg meteen naar hoogtepunten voor het pu bliek. De jury, bestaande uit Wim Rooijakkers, Jos Geris, Bert Janssen, Ton Ghielen- Thijssen en Annemiek Verstappen, spra ken al over weinig van echt te onder scheiden optredens. Tweede ronde theorie (de ronde van de keuzevragen): Ondanks de toch iets aan gepaste vragen kwamen de antwoord- bordjes 12 en 3 toch nog dikwijls als een gok omhoog. Tweede ronde playback: Alsof de klanken door de straten van Meijel waren getrokken. De toch al grote tent zat en stond geheel vol belangstellen de mensen met de leeftijden variërend van 1 jaar tot 80 jaar. De playbackers 4 Vervolg op pag. 3 tijd werkte hij voornamelijk in Helden als opperman, op de steenfabriek of in de wegenbouw. Dat duurde tot 1968. Op z'n 58ste werd hij afgekeurd en vanaf toen was hij steeds thuis. Veel van zijn tijd besteedde hij daarna aan huishoudelijk werk, want Door was veel van huis. Ook zij heeft namelijk jarenlang mee gewerkt. Bijna 25 jaar werkte ze bij dezelfde tuin der en daarna was ze op minstens vijf plaatsen werkzaam als poetsvrouw. 'Ik denk dat ik wel tot m'n zeventigste ge werkt heb en als ik toen niet had moeten ophouden was ik nog niet gestopt', ver telt ze. IK MOEST TERUG Intussen hadden Jo en Door een andere woning betrokken. Ze waren in 1968 gaan wonen aan de Trambaan, maar dat viel met name Door in de begintijd niet mee. 'Ik had zolang op de Kanaaldijk ge woond. ik moest af en toe terug naar dat huis. mijn ouderlijk huis. Ik had echt heimwee en Jo moest dan met mij even naar de Stoep fietsen. Als ik dan het huis weer gezien had en even aan de muren had kunnen voelen, was het weer goed', zo herinnert ze zich. Na verloop van eni ge tijd sleet dat echter en ze hadden tot 1980 op de Trambaan twaalf fijne jaren. In dat jaar verhuisden Door en Jo naar een bèjaardenwoning aan de Paast en ook daar hadden ze het bijzonder goed naar de zin. Toen de huisarts hen in 1991 voorstelde om naar het bejaardenhuis te gaan. mede omdat Jo erg ziek was ge weest en omdat het lopen hem steeds moeilijker afging, hadden ze daar in eer ste instantie dan ook helemaal geen oren naar. Na enige bedenktijd stemden ze daatmee echter toch in en nu zijn ze heel blij dat ze die moeilijke stap toen toch ge zet hebben. 'We zijn blij dat we bij elkaar zijn kunnen blijven en we hopen dat dat zo nog lang blijft', wordt opgemerkt. COLLECTEBUSSEN Een van de aktiviteiten waarvoor met na me Door zich altijd bijzonder ingezet heeft verdient speciale vermelding. Ja renlang ging zij rond met collectebussen voor diverse organisaties. 'Ik ging altijd naar alle huizen, zelfs naar het huis dat het verst aflag. Ik heb altijd graag gschooid. want het was niet voor mezelf, aldus Door die voor haar inzet een oor konde van de Hartstichting in ontvangst mocht nemen. Ook nu nemen de Invali- denbond en de Zonnebloem waarvan ze lid zijn nog een bijzondere plaats bij hen in. Jo is jarenlang lid geweest van de vis club. In de tijd dat ze nog langs de Ka naaldijk woonden was hij regelmatig aan de overkant van de weg langs de water kant te vinden. Bij viswedstrijden wist hij toentertijd ook wel eens een prijs in de wacht te slepen. VEEL BUURTEN De dagen in het bejaardenhuis worden door het gouden echtpaar vooral doorge bracht met buurten, t.v.-kijken, het vol gen van de eucharistievieringen via de kerkradio en als het goed weer is gaan ze wandelen. Doordat Jo slecht ter been is, is hij dan aangewezen op een rolstoel, maar samen kunnen ze in Meijel nog overal komen. Veel verder weg komen ze nauwelijks, ook al wonen zes van hun kinderen buiten Meijel. Tegen de drukte van bijvoorbeeld verjaardagen kan Door niet goed meer en daar wordt dan ook duidelijk rekening mee gehouden. Graag zou ze ook nog eens een bezoek brengen aan Lourdes. Ze was daar al vijf keer (daarvan twee keer samen met Jo), maar de huisarts heeft opnieuw een be zoek afgeraden, ook al neemt Maria een bijzondere plaats in haar'leven in. GOUDEN EEEST Aanstaande vrijdag gaat het gouden echt paar met hun kinderen, 22 kleinkinderen en 8 achterkleinkinderen het vijftigjarig bruiloftsfeest vieren. Uit dankbaarheid zal om 15.00 uur in onze parochiekerk een eucharistieviering worden opgedra gen. Deze viering wordt mede verzorgd door kinderen, kleinkinderen en achter kleinkinderen. Aansluitend aan deze vie ring wordt het feest voortgezet in zaal 'De Zwaan'. Van 19.00 tot 20.00 uur re- cipieert het gouden paar en iedereen wordt dan in de gelegenheid gesteld hen te feliciteren met het bereiken van deze mijlpaal. Red. Slecht is het dorpje, waar en wis, waar het niets ééns kermis is; Kermis. Kermis moet er wezen, kermis moet ook zijn geprezen. Want waar de ware kermisvreugd maakt den mensch eerst regt verheugd! OORSPRONG VAN DE KERMIS Over de oorsprong van de kermis bestaan diverse versies. Een versie houdt het er op. dat de kermis in de Romeinse tijd ontstaan is. Een andere versie wil, dat de eertijds met veel luister gevierde sterfdag van de patroon van een parochie, derhal ve een zuiver kerkelijk feest, de voorlo per is van de huidige kermis. Zonder ons in de vraag te verdiepen, welke de juiste versie is, geloven wij, dat er voor beide veel te zeggen valt. De Romeinen gaven de jn onze streken wonende stammen toestemmirïg om een soort jaarmarkt te houden. Het Romein se woord voor dit evenement. Forum, is duidelijk stamverwant met het Franse Foire of het Engelse Fair voor kermis. Tal van mensen uit een bepaalde streek kwamen naar het Forum om elkaar te ontmoeten en om inkopen te doen. Am bulante handelaars boden hun waren aan. Zo'n jaarmarkt trok ook standwer kers en niet te vergeten straatartiesten aan. Hierin valt het element jaarmarkt/ kermis te ontdekken. Dit is ook het geval met de middeleeuwse feest bij gelegenheid van verjaardagen van patroonheiligen of van de wijding van een kerk. Die plechtigheden gingen gepaard met handel rond het kerkge bouw en optredens van toneelspelers, zang- en muziekgroepen. Niet zelden kwamen er processies aan te pas. De kerkmis werd een kerkelijk én wereldlijk feest. Van de kermis naar kermis was ten slotte maar één stap. In het zuiden van Nederland met name in Limburg leeft de oorsprong van de kermis nog voort in tal van zomerkermissen, die gepaard gaan met processies. Zodra die zijn uitgetrok ken. gaat de kermis van start. WONDEREN DER NATUUR Wonderlijke mensen hebben jarenlang een boterham op de kermis kunnen ver dienen. Dit waren o.a. reuzen en dwer gen, kolossen en levende geraamten en andere - vreemdere - spelingen der na tuur. Een wonderlijk mens was rond 1830 ze ker 'het levende geraamte'. De beroemd ste is wel Claude Ambroise Seurat ge weest die rond 1830 in de tent van S.I. Swaab o.a. op de Botermarkt in Amster dam zat, want hij was zo zwak dat hij nauwelijks kon staan. Men kon hem be zichtigen van 10 uur 's morgens tot 11 uur 's avonds, tegen betaling van 50 cent op de eerste, 30 cent op de tweede en 15 cent op de derde rang. Dat was voor die tijd veel geld maar wie eenmaal binnen was keek zijn ogen uit; Seurat, 33 jaar oud. was inderdaad zo mager dat hij bij na doorzichtig was, men kon zijn aderen zien liggen. Hij zou 17 ponden gewogen hebben. In de advertentie stond vermeld: 'Zijn gebeente is volstrekt van alle vleesch ontbloot, niettegenstaande niets afschuwelijks, men kan onbeschroomd zijn persoon, zelfs de dames, bezigtigen.' MISGEBOORTEN/ NATUURWONDEREN Het was in de vorige eeuw beslist geen zeldzaamheid op een kermis wanneer er 'natuurwonderen' en misgeboorten ten toongesteld werden. Zoals bijvoorbeeld de gebroeders Baptisto en Giovanni Toc- ci die in 1877 werden geboren te Locana (Sardinië). Hun moeder was toen 19 jaar oud. Als ontegensprekelijk het zeldzaam ste natuurwonder dat men ooit gezien had bezochten ze de voornaamste hoofd steden in Europa. Tegen betaling kon men hen bezichtigen. Elk had een goed gevormd hoofd en armen van normale lengte, (naar door een duidelijk gebrek aan oefening, ontoereikend ontwikkeld. Ieder had een perfecte borstkas tot de zesde rib. Daar smolten de lichamen sa men tot een gemeenschappelijk onderli chaam. Baptisto en Giovanni hadden on afhankelijke gevoelens en emoties maar ieder individu had maar macht over één been, nl. dat aan zijn kant zat en als ge volg daarvan konden ze niet lopen omdat zo geen coördinatie mogelijk was. Het is ons niet bekend hoe oud ze geworden zijn. Behalve de natuurwonderen stonden ook misgeboorten te kijk, iets wat heden ten dage niet meer toegestaan is. Zo waren omstreeks 1850 op de Amsterdamse ker mis diverse misgeboorten te zien en ze trokken toentertijd veel publiek. In 1852 was de 22-jarige Madame Corrion te zien, met twee neuzen en drie ogen. In 1857 kon men een man met 'kreeften- klauwen en voeten' bewonderen, een kind zonder armen met de staart van een meermin en in plaats van het rechter been, de borst van een vrouw van onge veer 20 jaar. DANSSALONS Kermis is altijd een vrolijk gebeuren ge weest, want het was doorgaans een feest dat maar eenmaal per jaar voorkwam. Vooral vroeger speelde een groot gedeel te van de kermis zich af in het café, waar de kermisvierders zich vermaakten met muziek en dans. Waarscijnlijk om dit vermaak ook op de kermis te krijgen kwamen er enkele kermisexploitanten op het idee een Danssalon op de kermis te brengen. Het zouden dan wel keurig net te etablissementen moeten worden. Dit gebeurde zo rond 1910 en het zal best wel een succes geweest zijn want er kwamen er steeds meer. tot grote schrik van de ca féhouders die bang waren om met de ker mis een groot gedeelte van hun klandizie te verliezen. Zij drongen er dan ook bij het gemeente bestuur op aan om geen Danstenten op de kermis toe te laten. Toch hebben in de loop der jaren heel wat exploitanten met een Danstent gereist. Het interieur van een Danssalon was altijd fraai van uit voering, in het midden een spiegelgladde dansvloer, tafeltjes en stoelen aan de zij kanten en helemaal vooraan een groot dansorgel. KERMIS MEIJEL Zaterdag 5 september wordt de kermis 's middags om 16.00 uur geopend en de kermis duurt tot en met dinsdag 8 september. Op maandagavond vindt een groots hoge-lucht-vuurwerk plaats op het kermis terrein. Aanvang daarvan is 22.00 uur.

DIGITALE PERIODIEKEN IN DE VOORMALIGE GEMEENTEN HELDEN, MEIJEL, KESSEL EN MAASBREE

Weekbericht voor Meijel | 1992 | | pagina 1