Can Juut UJat SGEHD& heekje Wat Emigranten schrijven Sanapirin: elk tablet De gestolen Portefeuille en het Kerstfeest der Armen Pessimisme naast hoop en vertrouwen in 1954 HELDEN-DORP BERINGE Vervolg van pag. 1 de -hij het er op, hield het geld en verkondigde in het kruidenierswinkeltje, dat hij de hele straat op kerstmis zou fuiven, omdat hij een belangrijke som van een oom in het buitenland geërfd had. Voor Eduard waren het vreemde woorden. Hij was niet gewend edelmoedige daden te zien van mensen. Het zakenleven was nu eenmaal keihard en niemand gaf je iets cadeau. Maar wat dat mannetje hem vertelde, daar werd hij nu toch even stil van. Een ogenblik twijfelde Eduard en vroeg zich af, of hij niet voor de gek werd ge houden. Die kransen en al die spullen zou hij toch ook weer kunnen verkopen. „En moet ik dat schone verhaal nu ook gelo ven?" vroeg Eduard om zekerheid te verkrijgen. „Ben jij zo'n voorbeeld van naastenliefde? Of heeft het Kerstfeest je sentimenteel gemaakt?" „Nee, meneer, u moet me geloven", klonk de verontwaardigde stem van de man. „Toen ik al dat geld zag wilde ik eerst werkelijk naar de politie gaan. Ik dacht er zelfs aan daarmee mis schien een goede beloning te kunnen verdienen. Maar direct daarop dacht ik aan al de armoede in deze straat, en wat ik niet allemaal zou kun nen doen om de mensen hier voor een keer een echt feestelijk kerstfeest te geven. Daarom durf de ik het te wagen. Ik wilde er zelfs de gevan genis voor ingaan om de stakkers van de Lange straat eens een echt Kerstfeest te geven. Maar die kans is nu verkeken. Hier heeft u de porte feuille met het geld wat nog over is." De man duwde Eduard de portefeuille in de han den. Hij telde het geld en zag dat er ongeveer vijfenzeventig gulden ontbrak. Ondertussen was de man naar de kast gelopen en staarde ver wezen naar de dozen die er in stonden. „Zeg eens", verbrak Eduard de stilte „hoe had je je dat feest eigenlijk gedacht". „Nou, ik wilde morgenmiddag in de school in de straat voor de vaders en moeders met hun kinderen het feest houden. Ik heb daar al over gesproken met de hoofdonderwijzer, voor wie ik wel eens wat karweitjes opknap. Ik wilde ze allemaal eens lekker laten eten, de kinderen een verrassing geven en de vaders en moeders ieder met een tientje naar huis sturen." Die vent is zijn roeping misgelopen, zo peinsde Eduard. Hij had organisator moeten worden van bruiloften en partijen. Plotseling flitste er iets door het brein van Eduard. „Luister eens vriend. Je bent eigenlijk een schurk. Je hebt mijn geld weggenomen en die arme mensen blij gemaakt met een dode mus. Voor die mensen zou het een grote teleurstelling zijn als het feest niet door ging en daarom zullen ze hun kerstfeest hebben. Voor mij betekent dat geld toch niet zo heel veel. Maar begrijp goed dat ik het voor die men sen doe en niet voor jou." „Maar meneer, u bedoelt toch niet... het zijn toch 750 gulden..." „Ja, dat zijn het. Maar wat ik bedoel, is dat je feest zal doorgaan. Alleen lijkt het me zo dat je geld tekort zult komen, als je allemaal wilt doen, wat je verteld hebt", antwoordde Eduard en hij voegde er cynisch aan toe, „daarom lijkt het me goed dat ik eens ga kijken of ik ook zo'n porte feuille kan vinden..." „Maar meneer dat kunt u toch niet menen. Zou het dan werkelijk niet genoeg zijn? Ik heb 25 ge zinnen uitgenodigd voor het feest, die bij elkaar een 2oo kinderen zullen hebben." „Dat betekent dus drie gulden per gast." „Ja, dat is zo. Dan zal ik het anders moeten doen, anders kom ik niet uit." „Dat lijkt me ook. Maar voer het programma nu maar precies zo uit als je van plan was. Ik ga nu weg maar zorg er voor, dat je over twee uur hier bent. Ik kom dan ook weer. In die tijd zal ik het kerstdiner verzorgen. En", Eduard sloeg de glunderende man op zijn schouders en zei lachend „de rest is voor jouw rekening. Van het geld van de erfenis". Voor het eerste zag Eduard de oude man lachen. o Twee uur lang jakkerde Eduard als een bezetene in zijn auto door de stad. Al zijn relaties die zaken hadden met eterijen, speelgoed en textiel ging hij langs. En of die mensen nu wilden of niet, ze moesten er aan geloven. Hij peuterde bij allemaal wat los voor het Kerstfeest in de Langestraat. Bij restaurant Neutraal trof hij de voorbereidingen voor het kerstmaal. Dat ging niet zo heel eenvoudig, want er moest natuurlijk een legertje koks gealarmeerd worden voor het feestelijk diner, dat de volgende dag in de school in de Langestraat aangericht zou worden. Toen hij weer bij de man voor de deur stond, huifde er over zijn wagen een enorme kerstboom. Het mannetje bleek bezig te zijn met zwierige krul len uitnodigingen te schrijven voor 't grote kerst feest. Eduard zette hem uiteen dat het diner ge regeld was. De oude kon zijn oren niet geloven. Samen laadden ze de auto leeg, torsten de kerst boom naar de school en bespraken ze hoe de tafels het beste gerangschikt konden worden in het gymnastieklokaal. Een uitnodiging om ook het feest bij te wonen, weerde Eduard met be slistheid van de hand. o Uitgeput van al het gesjouw plofte Eduard thuis in een stoel neer. Wat was hij toch eigenlijk een idioot. Vanmiddag had hij nog tegen Wemmers gezegd dat hij de gedachte aan opslag met Janu ari maar uit zijn hoofd moest zetten en nu had hij zevenhonderdvijftig gulden stuk gegooid aan een feest voor de armen in de Langestraat. Uit een van zijn broekzakken diepte hij een paar dub beltjes en enkele kwartjes op. Daarmee moest hij nu kerstmis vieren. Nou ja, vooruit dan maar. Laat die stumperds nu eens plezier hebben van het geld, dat ik anders grotendeels alleen had opgemaakt. Nog lang zat Eduard daar in die stoel. Zelfs zo lang, dat de klokken al luidden voor de nachtmis, toen hij de laatste slok nam van zijn derde glas wijn. Die mensen daar in de Langestraat gingen hem niet uit zijn hoofd. Buiten hoorde hij voet stappen. Eduard duwde de stoel onder zich weg en trok zijn jas aan. Even later klonken zijn voetstappen ook over de straat en richtte hij zijn schreden naar de kerk. De nachtmis was juist begonnen. Na de tijd verslapen te hebben tot in de middag van de eerste Kerstdag, slenterde Eduard lang zaam naar de Langestraat. Bij het schoolgebouw gekomen, gluurde hij door een van de ramen zonder dat de mensen in de school hem konden zien. De mannen rookten grote sigaren, vrouwen knabbelden aan stukjes banket en kinderen ver maakten zich met wat speelgoed. Er klonken liedjes van stille nacht heilige nacht en van de herdertjes. Juist toen Eduard weg wilde gaan, klom het oude mannetje op een tafeltje. Hij zette zich in postuur en vertelde met veel omhaal dat dit feest te danken was niet aan zijn erfenis, maar aan het goede hart van een rijke heer... Eduard vervolgde zijn weg. Het was voor hem een vreemde Kerstmis. Thuis gekomen at hij de laatste restjes brood op. Precies als voor die arme sloebers in andere jaren, is nu mijn kerst feest, overdacht Eduard. Toch had hij geen spijt. SCHUTTERIJ ST. LEONARDUS PANNINGEN De finale van de op 19 en 20 December gehouden toepwedstrijden zal worden uitgespeeld op Zater dagavond 2 Januari, eveneens bij Alf. Reijnen te Egchel. Op 2 Januari zal ook het serietoepen worden voortgezet; we komen hier nog nader op terug. Carnavalsvereniging „De Kuus". Op verzoek van verschillende personen, zal a.s. Dinsdag 29 De cember een Carnavalsvergadering worden gehou den te Helden-Dorp in café Aardts, aanvang te half negen. Om tot een goede Carnavalsvereniging te ko men, zal iedereen mee moeten werken aan de op bouw hiervan en door eendrachtig samenwerken zich van de steun van de overheid verzekeren. Ook het jaarbeurs-comité verleent alle mede werking om de festiviteiten gedurende de Carna valsdagen te doen slagen. Wij willen U dan ook vriendelijk verzoeken a.s. Dinsdag op die vergadering aanwezig te zijn, al waar tevens nog gelegenheid is zich als lid van de Kuus op te geven. Daarnaast zal, door het af treden van enkele leden van de Raad van Elf, deze Raad aangevuld dienen te worden, hetgeen Dinsdag a.s. zal geschieden. Wij vertrouwen erop dat gij in grote getale aan wezig zult zijn en Uw medewerking zult verlenen aan de opbouw van de Kuus, die het amusement in eigen plaats voorstaan. Namens het bestuur, Wuiles Penzuuger EROS presenteerde De Vluchtelinge. Gewoonte getrouw was ook dit jaar de Egchelse toneel vereniging Eros weer in Helden-Dorp te gast en wel met het toneelstuk: de Vluchtelinge. Deze toneelavond was zeer goed bezocht en de spe lers deden allen hun best de aanwezigen in ge spannen aandacht te houden, wat hen over het algemeen wel lukte, al zijn er helaas nog steeds bezoekers die, om anderen niet te storen, beter thuis konden blijven. In het begin was er wel wat weinig actie wat ook wel aan het stuk zelf lag, maar sommige spelers zouden hun spel ongetwijfeld verbeteren als ze hun gebaren en actie meer zouden aanpassen aan de woorden en over het algemeen sneller rea geerden op bepaalde uitlatingen en gezegden van de andere spelers. Het tweede bedrijf leek»ons het beste, vooral in het begin. Ook was de scene tussen politiedok- ter en de Oom bij de ontmaskering van de laat ste goed gespeeld, waarmee we een paar tafe relen naar voren willen brengen, die wel het best waren. De Panningse toneelliefhebbers hebben a.s. Zon dagavond 27 Dec. de kans Eros in dit spel te zien. Maar ook veel anderen zullen met een be zoek aan deze toneelavond de Egchelse kerk willen steunen. VAN DE LEMEN BAAN Helden won en bracht Baarlo de eerste nederlaag toe. Door J. Couwenberg werd de strijd geopend, en er ontstond direct "veel spanning. Tot 20-20 ging de strijd gelijk op, daarna wist Couwenberg tenslotte te winnen met 30-24. Janssen verloor daarna van Nijssen met 30-14. Leenders won met 30-24. Steeghs verloor van Segers met 30-26. Ge weldig spannend was de strijd tussen J. Peeters en Bol, die uiteindelijk door eerstgenoemde werd gewonnen met 30-26. Van Lier won met 30-22. B. Gommans moest het loodje leggen tegen Hut- jens met 30-24. G. Dorssers verloor van Steeghs met 30-26. A. Houtappels speelde twijfelachtig, waarvan van Heur profiteerde en met 30-24 won. F. Lemmen zette wel goed in maar kon het niet helpen dat Geurts met de overwinning ging strij ken, 30-24. L. Gommans kon geen vat op het spel krijgen en moest tegen Colbers capituleren met 30-26. J. Gommans gaf ook niet zo erg veel bij zonders weg, maar versloeg Koopmans met 30-26. Ondanks veel gepruts won P. Lemmen. B. Dors sers boekte nog succes tegen Neerven met 30-20. Tenslotte won F. Flipsen met 30-26 en J. Busse- makers won eveneens met dezelfde cijfers. Woensdagavond zal er gespeeld worden om 7 uur n.l. de wedstrijd HBC - Kessel. Toneelavond ten bate van de St. Jozefskerk. Zondagavond zal door de toneelvereniging „De kleine Amateur" in de zaal van het Patronaat te Beringe, een toneelavond verzorgd worden in samenwerking met voetbalvereniging Bevo. Op gevoerd wordt het mooie karakterspel: „Als de Rozen verwelkt zijn" van Louis de Bourbon; en de oergeestige klucht: „Als men Meisjes fopt". De baten van deze avond zullen worden afge dragen aan de Sint Jozefskerk te Beringe voor het fonds tot aanschaffing van een nieuw doop vont. Gezien de reputatie van de acteurs, alsmede de sympathieke geste, de baten voor het genoemde doel af te staan, kunnen wij geheel Beringe en omstreken aanraden, Zondagavond een bezoek aan het patronaat te brengen. Sociëteit „Vriendenkring". Donderdag 31 Janu ari, oudejaarsavond, wordt een feestvergadering gehouden om 6 uur bij Gielen-Beurskens. Toneelgroep „Mereveld" komt weer naar Beringe. Zondag 3 Januari geeft Fanfare Sint Jozef een toneelavond in het Patronaat. De bekende toneel groep „Mereveld", die met een subliem spel tel kens weer grote successen oogst zal ditmaal op de planken komen met een vrolijk spel in drie bedrijven: „Welkom binnen". Om u enige in druk van dit toneelwerk te geven citeren we hier de korte inhoud: De familie Willem Terhove-Deen krijgt gasten. Allereerst Lenie, enigst kind van de enigste broer van Willem Terhove. Ze wordt, nu haar vader gestorvën is, in het gezin van Willem Terhove opgenomen. Bovendien komt Robert Deen, een broer van mevrouw Terhove-Deen en 'n eerste klas klaploper, gedurende enige tijd gastvrijheid genieten. Van de beide broers Terhove, oorspron kelijk gewone burgerluidjes, heeft Willem zich op de maatschappelijke ladder omhooggewerkt, terwijl de vader van Lenie schijnbaar de bus heeft gemist. Dit is te merken als Lenie met haar alledaagse manieren en haar platte uitspraak komt binnenvallen! Zeker, haar oom is een pret tige man, die het goed met haar meent. Maar tante en haar nichtje Mia... Deze besluiten Lenie te temmen en te fatsoeneren! Voor dit doel wordt juffrouw Claire Verhagen als dame van gezel schap in dienst genomen. Er moet ook een nieuw kamermeisje komen. Toevallig is dit een oude „kennis" van Jozef, de huisknecht. Lenie is echter niet op haar mondje gevallen en laat zich door de deftigheid niet uit het veld slaan. Ze pakt de zaken, ook met de kunstschil der Frans Boogaard en met Charles, de verloofde Een jaar is weer voorbij. De hekken sluiten zich achter 1953 en aan de poort van een nieuw begin, staren wij in de nevelen van een nieuw jaar. Wat achter die hekken besloten ligt is niet zo over zichtelijk, dat wij met de zekerheid van een pro feet vooruit kunnen zeggen wat 1954 ons bren gen zal. Onzekerheid heerst alom. Dit vervult velen met angst en spanning enlegt een druk op het dagelijks leven van millioenen. Desniettemin moet worden toegegeven dat uit het jongste ver leden wat thans 1953 voor ons is, hoopvolle ver wachtingen voor de toekomst geput kunnen wor den. Want wat bij de afsluiting van 1952 nog geenszins gezegd kon worden, kan thans wel wor den geconstateerd, nl. dat het Westen langzamer hand in een gunstiger positie komt te staan tegenover het Oosten. Twee feiten welke voor deze ontwikkeling van betekenis zijn geweest, zijn het overlijden van Stalin en de opvolging van Truman door Eisenhower als president van de Verenigde Staten. De overheersing van de wereldpolitiek door twee nieuwe figuren als Ma- lenkov en Eisenhower heeft een zekere ontspan ning teweeg gebracht tussen de dominerende machten, terwijl enerzijds Eisenhower een maxi mum aan goodwill uitzaaide om de Sovjet-Unie te winnen voor zijn vreedzame plannen in het belang van de gehele mensheid, toonde Malenkov anderzijds begrip voor de groeiende kracht van het Westen door het isolement der onverzoenlijk heid te verlaten en voorstellen te accepteren voor een gesprek tussen Oost en West. Thans staan wij aan de vooravond van deze conferentie en de wereld ziet verlangend uit of in Berlijn de Sov jets hun goede bedoelingen ten aanzien van het Westen waar zullen maken. —O— Het streven naar vrede en verzoening dat in de afgelopen maanden door Rusland aan de dag werd gelegd is in de wereld op verschillende wijzen tegemoet getreden. Enerzijds was er ver heugenis omdat geloofd werd in een koersver andering in de Sovjet-Unie na Stalins dood, an derzijds echter was er het nodige wantrouwen daar gevreesd werd dat Malenkovs pogingen tot toenadering niets anders waren dan een middel om het Westen op sleeptouw te houden. Van een wezenlijke koersverandering in de Sovjet-poli tiek is tot op heden nog weinig gebleken. Vol komen zekerheid betreffende de bedoelingen van Malenkovs vredesstreven is er evenmin. Al dient niet onvermeld te blijven, dat algemeen de op vatting heerst, dat het Kremlin de noodzaak van militaire versterking van het Westen wil doen afnemen door aan het Westen zijn meest vrede lievende gezicht te tonen. Ondertussen is echter wel duidelijk gebleken dat sinds Stalins dood in de operste regionen van de Sovjet-Unie, de strijd om de macht nog niet tot een einde is gekomen. De invloed van verscheidene topfunctionarissen wijzigde zich, hetgeen wel bleek uit het stopzetten van de reeds in 1952 ingezette hetze tegen de Joden en uit de opzienbarende onthulling van het artsencomplot en de tegenspraak welke later is gevolgd op deze openbaringen. Als eerste man die sneuvelde in de strijd om de macht, viel Beria. Alle geruchten over de ontvluchting van deze voormalige chef van de geheime staatspolitie ten spijt, kwam heden het bericht, dat hij terecht gesteld was door de kogel. De grondige wijzigingen, welke de Sovjets aanbrachten in het bestuursapparaat van Oost-Duitsland, vermoch ten niet de opgekropte woede van de Oost-Duit sers binnen de perken te houden van lijdelijk ver zet. De opstand van de 17e Juni was voor het communisme in de gehele wereld een morele ne derlaag, welke het toch reeds zo zeer geschokte prestige van de Sovjets nog verder naar omlaag trok. In alle landen van het Sovjetblok rees in die dagen verzet en werd de communistische pro paganda gelogenstraft, die vervuld is van goede beloften aan de arbeiders. Om de wereld echter toch nog de nodige vrees in te boezemen voor Ruslands oorlogspotentieel, maakte Malenkov enige tijd later bekend dat de Sovjet-Unie nu ook beschikte over d e waterstofbom. Vrees en angst voor een gewapend conflict tussen Oost en West namen weer toe. Maar de daarop volgende nota wisselingen tussen de Grote Drie en het Kremlin gaven de burger weer moed en hoop, dat toch nog overeenstemming bereikt zou worden ten aanzien van de brandende problemen. Maar die overeenstemming bleef in 1953 uit. Weliswaar bleven de Sovjets instemmen met een overleg op hoog niveau en verwierpen zij niet rechtstreeks besprekingen in Lugano, maar ze wisten het al tijd toch wel zo te draaien dat het Westen niet op hun voorwaarden kon ingaan. Veelal ging het daarbij om de wens van Rusland dat Rood China ook op een bespreking tussen de Grote Vier aan wezig zou zijn. Eindelijk werd in de laatste maand van het jaar een basis gevonden voor overleg tussen de Grote Vier en thans is het wachten op de conferentie van Berlijn. —O— De opvolging van Harry Truman door Eisen hower als president van Amerika, ging gepaard met een vertoon, alleen denkbaar in de Verenigde Staten. De verwachtingen omtrent de nieuwe pre sident waren hoog gestemd, maar de wereld voelt zich thans teleurgesteld over het weinige wat onder het presidentschap van Eisenhower in het afgelopen jaar bereikt is. Reeds nu wordt voorzien dat deze povere resultaten teruggang zullen betekenen voor de republikeinen en wel zodanig, dat bij de volgende verkiezingen een democratische president het heft weer in han den krijgt. Het is echter de vraag of de geringe resultaten geheel te wijten zijn aan Eisenhower. De president van Amerika heeft het lang niet gemakkelijk en ondervindt herhaaldelijk tegen werking van zijn partijgenoten in het Congres. Verscheidene malen echter heeft Eisenhower ge toond wegen en middelen weten te hante ren, die van groot belang zijn voor het Westen. De terugtrekking van de 7e vloot uit de wateren rond Formosa, het vredesplan voor een fonds voor internationale hulpverlening en het initia tief tot de conferentie van Bermuda, zijn daar van sprekende voorbeelden. En wellicht was het voor Eisenhower mogelijk geweest meer te be reiken, als de Bermuda-conferentie niet door al lerlei omstandigheden maanden verschoven wor den moest. Het overleg van de Ministers van bevat een veelvoud van de beste ge neesmiddelen, daardoor werkzamer dan andere bij kou - griep - koorts en pijn. Buitenlandse Zaken in Washington moge dan enige practische resultaten opgeleverd hebben, het was toch slechts een surrogaat van het over leg van de Westerse Drie. Dat van de Bermuda conferentie toen die eindelijk plaats vond geen opzienbarende besluiten bekend werden, was niet zo heel vreemd, daar op dat moment reeds een conferentie van de Grote Vier in het vooruit zicht was. Al te veel bekendheid over stand punten en plannen van de Grote Drie zouden in dat stadium een ongunstige basis hebben kun nen scheppen voor het Viermogendhedenoverleg. Zeker niet aan Eisenhower is het te wijten dat er in de Westerse wereld ontstemming is ont staan over veel wat in Amerika gebeurt. De cam pagne van McCarthy heeft veel geschaad van het aanzien van de Verenigde Staten en heeft de verhouding van Amerika tegenover de andere Westerse mogendheden ten kwade beïnvloed. De onsmakelijke affaire Dexter White, welke een politiek gekuip te zien gaf van republikeinen tegen democraten, behoorde daar eveneens toe. Ongetwijfeld zal Bermuda er toe bijgedragen heb ben, de misverstanden die tussen de Westerse mogendheden heersten uit de weg te ruimen. Al dient toegegeven te worden dat Eisenhowers rede in de Verenigde Naties over het toezicht op atoomenergie, gehouden direct na de Bermu da-conferentie, niet de volledige instemming van het Westen heeft gehad. O— Binnen Europa hebben de verhoudingen zich scherper afgetekend in het voorbije jaar. De do minerende positie welke Frankrijk in het vroe gere Europa innam, verloor in dit jaar ook weer meer aan kracht door de onregeerbaarheid van dit land. Evenzeer verzwakte Italië door de krap pe meerderheid, welke het democratische blok behaalde bij de verkiezingen. Even leek het erop alsof Europa weer een leidende rol zou gaan spelen in de wereldpolitiek, toen Churchill in Mei in een magistrale rede het plan opperde voor overleg met dë Sovjet en de schepping van een tweede Locarno. Maar kort daarop werd deze onvermoeide Britse staatsman door ziekte ge dwongen verdere uitvoering van zijn voornemens te laten rusten. Bij een zo wankele positie van Europa, een Frankrijk dat stuurloos dobberde in de politieke vloed, een Italië dat balanseerde op de smalle zelfkant van het Westen, was de vrees verklaarbaar, die heerste toen de verkiezingen in West-Duitsland geen zekerheid gaven of dit middenrif in de verdediging van Europa voor het Westen behouden zou blijven. Maar Adenauer behaalde een overwinning, welke alle angst deed omslaan in vrede. Zo bleef de Bondsrepubliek welke reeds zo dicht tot het Westen was gena derd met de goedkeuring van de Europese ver dragen en de E.D.G. met het Westen verbonden. Adenauer die als geen ander streed voor de in standhouding van deze band, ontving daarvoor een welverdiende ontvangst in Amerika. In de Balkan had het er echter veel van weg, alsof een nieuw vuurtje gestookt werd om een wereldbrand te ontketenen. Tito die reeds zoveel krantenkolommen gevuld had met zijn bezoek aan Engeland, zorgde voor veel sensatie door een agressieve houding aan te nemen ingeval zóne A van Triëst door de geallieerden aan Italië teruggegeven zou worden. Ook de Italiaanse ge moederen raakten heftig in beroering om dit veel omstreden gebied, want Italië wilde vasthouden aan de belofte van de geallieerden dat Triëst geheel aan dit land teruggegeven zou worden. Gelukkig kwam het niet zover dat een gewapend conflict ontstond. De integratie van Europa boekte in 1953 weinig winst. De besprekingen in Rome en de confe rentie van Den Haag waren ongetwijfeld be langrijk voor het leren kennen van de verschil lende standpunten, maar positieve resultaten die werden niet bereikt. Zowel Réné Mayer die in Januari een regering vormde als Laniel die hem enige maanden later opvolgde, wisten geen rec tificatie van de E.D.G. te bewerkstelligen. Voor Laniel die het roer van de staat overnam, terwijl if HEEL HELDEN if gaat gezamenlijk if if DE T.B.C. TE LIJF if De T.B.-organisaties van de verschillende standen, te weten „Herbloeiend Leven" (L. L.T.B.), „Herwonnen Levenskracht" (K.A. B.), „Santos" (Middenstand), en het Soli dariteitsfonds (Werkn. Middenstand), heb ben besloten gezamenlijke acties te onder nemen ter bestrijding dezer ziekte. Zij zullen starten op 18 Januari a.s. met de Opera- en Operette-vereniging „Klaank en Zaank" uit Maastricht, die dan in zaal Brummans voor allen een prettige avond komt verzorgen. Een aardige attractie zal daar door het nieuwe comité aan worden toegevoegd en waarvan vooral de dames zullen smullen. Houdt dus allen Maandag 18 Januari hier voor vrij. Frankrijk in een financiële depressie verkeerde, waren de problemen voor de sanering van zijn land te groot om de volle nadruk te kunnen leg gen op aanneming van de E.D.G. De stakings golf die het land nog in verdere financiële moei lijkheden bracht, was in dat opzicht ook een on gunstige noot. Al met al is de eenwording van Europa niet veel verder gekomen. Niet te ont kenden valt echter dat Frankrijk langzamerhand in een dwangpositie is geraakt. Het is geplaatst voor de keuze van deelname aan de E.D.G. of toestemmen in de oprichting van een nationaal Duits leger. Mogelijk brengt een oplossing van de problemen tussen Frankrijk en Duitsland om het Saargebied de integratie een stap nader. O— Zonder twijfel kan een der belangrijkste feiten van 1953 worden aangemerkt de wapenstilstand in Korea. Al zijn dan nog niet alle problemen rond dit gebied opgelost en is een politieke con ferentie nog niet in zicht, de vijandelijkheden in Korea hebben een eind gevonden. Ook ziet het er naar uit dat de verwikkelingen tussen Engeland en Perzië een eind zullen nemen, want de val van Mossadeq, die voor de rechters verantwoor ding van zijn daden moest afleggen, bracht tus sen beide landen een hernieuwd diplomatiek ver keer. De Fransen wisten in Marokko een opstand in de kiem te smoren door de pasja van Mara- kesj tot Sultan te verheffen. Daarentegen bleef de strijd in Indo-China onverminderd voortduren en vergde deze van Frankrijk grote offers aan mensenlevens. Op godsdienstig terrein is daar nog de onheil volle strijd van het communisme tegen het chris tendom, die onder onze broeders in het geloof zovele slachtoffers maakt. Denken wij slechts aan die honderdduizenden in kampen en gevange nissen, aan de duizenden gefolterde, mishandelde en geëxecuteerde priesters, bisschoppen en kardi nalen. Ook de democratische wereld staat nog ver van het christelijk ideaal. Als er iets is, waar uit dit duidelijk blijkt, dan is het wel in de we reldpolitiek. Aan alle zijden is er nog steeds een te groot machtsstreven, een tegenzin om van elkaar iets te willen dulden. En is het niet juist dit waar dë H. Vader, die bij herhaling een richt snoer heeft gegeven voor onze tijd, in zijn be langrijke redevoeringen steeds weer om gevraagd heeft? Maar de politici schijnen het beter te vin den te toeven in de duisternis dan in het licht, dat Christus aan de wereld gaf. Eerst als de leiders der volken dit licht willen zien, zal het mogelijk zijn een buitenlands jaaroverzicht te schrijven waarin de mineurtoon ontbreekt. Voor de Katholieke Wereld, die thans de viering be gonnen is van het Mariale jaar, moge het tot een smeekbede tot de Heilige Maagd worden, dat de leiders van alle naties hun werkzaam heden voor de gemeenschap mogen spiegelen in het Licht dat Christus aan de wereld geschonken heeft tot verlichting van alle volken. van haar nichtje Mia, op de haar drastische en tegelijk koddige manier aan en dwingt de schare op de knieën. Eer het zover is, zijn er natuurlijk heel wat woorden gevallen, heeft Lenie de boel af en toe „feestelijk versierd" en moeten er ko mische misverstanden uit de weg worden ge ruimd. Het komt tot een massa-verloving. Het geen Willem Terhove doet uitroepen: „Op zoveel paartjes tegelijk krijg ik misschien wel korting!" Maar u moet dit spel gaan zien om er tenvolle van te kunnen genieten. De naam „Mereveld" geeft de waarborg dat er goed spel wordt ver- Zaterdag 26 December BERINGE theater Vios 5 en 8 uur „Bright Victory" Zondag 27 December BERINGE theater Vios 5 uur Nootlottige Vriendschap. BERINGE theater Vios 8 uur De Verzon ken Stad. PANNINGEN Leesbibliotheek geopend na de hoogmis in het patronaat. Maandag 28 December HELDEN 8 u. repetitie fanfare St. Cecilia BERINGE fanfare Beringe repetitie 8 uur GRASHOEK %8 repetitie fanfare Gras- hoek. Dinsdag 29 December PANNINGEN 8.30 uur rep. Harmonie KONINGSLUST 7 uur oefenen Indianen Woensdag 30 December BERINGE theater Vios 8 uur Kangoeroe PANNINGEN 8 uur repetitie Bel Canto in zaal Brummans. GRASHOEK %8 repetitie fanfare Gras- hoek. Donderdag 31 December BERINGE theater Vios 8 uur Nachts auf der Strasse Vrijdag 1 Januari 1954 BERINGE theater Vios 5 uur 14 bange Uren BERINGE theater Vios 8 uur Nachts auf der Strasse if Wegens het Nieuwjaarsfeest op a.s. Vrij dag, wordt Midden-Limburg de volgende week één dag eerder gedrukt. if Men gelieve te zorgen dat advertenties en berichten uiterlijk Woensdagmorgen in ons bezit zijn. if Denkt U ook aan de advertenties voor BALANSOPRUIMING? Administratie „Midden-Limburg" (GEBR. TOON EN JAC. BACKUS) Taihope, 10 December 1953. Nu we bijna drie maanden in Nieuw Zeeland zijn zullen we eens laten horen hoe 't ons bevalt. Bij onze aankomst beleefden we al direct een sensatie. Na enkele uren aan wal te zijn maak ten we een aardbeving mee. De huizen stonden niet zo heel vast meer erf de straten verander den in kleine golven. We zagen al gauw aan de mensen op straat dat er geen gevaar aan ver bonden was en moesten er toen mee lachen. Nieuw Zeeland is een heel mooi land, ik geloof wel het mooiste ter wereld. Met helder weer kun nen we een berg zien waarop altijd sneeuw ligt. Het is nu zo warm hier dat we er van moeten zweten, en in de verte zien we de sneeuw. Het is een prachtige natuur met verschillende soor ten vogels die we in Holland nooit gezien heb ben. In de streek waar wij wonen zijn veel scha penfarms met 2000 en nog meer schapen. Mijn broer Toon en ik werken op zo'n farm en verdienen als we 's Zaterdags ook werken 85.- per man per week. Ons werk is niet zwaar. Het bestaat hoofdzakelijk uit paardrijden en wach ten op' een hoog gelegen punt tot de honden de schapen bij elkaar gedreven hebben. Het scheren der schapen geschiedt meestal door de Maori's. Deze werken drie of vier maanden per jaar en hebben dan genoeg verdiend om het gehele jaar van te leven. Het gaat allemaal ma chinaal. De wol wordt gesorteerd en in balen geperst voor de export. De hooitijd is nu grotendeels voorbij. Daar is hier niet veel werk aan. In één dag 6 ha maaien gaat best. De tweede dag wordt het machinaal van de grond opgenomen en in de pers gegooid. Een vrachtwagen komt na waar de balen wor den opgeladen. Zo is in tijd van twee dagen een grote oppervlakte opgeruimd. De vrouwen en meisjes hebben niet veel buiten werk omdat bijna alles machinaal of te paard gebeurt. De bevolking hier is heel goed en behulpzaam. Wij Nederlanders kunnen er heel wat van leren. De kost kan niet beter zijn, veel lamsvlees en eieren. Op de boot was het eten heel goed, maar hier nog beter. De mensen waar wij wonen zijn niet-katholiek, maar brengen ons 's Zondags naar de kerk. Zij respecteren, dat wij onze plich ten vervullen. Een avond in de week zoeken wij vermaak in de stad. Dit bestaat dan uit het bezoeken van een bioscoop. Paardenrennen en motor-ren-wedstrij- den vallen hier zeer in de smaak en ook wij kun nen er best van genieten. Hier in Nieuw-Zeeland is werk voor iedereen en er is goed geld te verdienen. Wij hebben ons heel goed gewend en zouden niet graag terug keren naar Holland. Onze vriend Wiel Impel- mans is op het Zuider-eiland en maakt het ook heel goed. Wij hadden het echt niet zo goed ver wacht en hebben geen spijt van onze emigratie,

DIGITALE PERIODIEKEN IN DE VOORMALIGE GEMEENTEN HELDEN, MEIJEL, KESSEL EN MAASBREE

Midden-Limburg | 1953 | | pagina 2