riieuwó uitUJNri UËWËwl Vernieuw naar Uw inwendige gezindheid. Cen bericht over Een stad zonder God Jilokkenklank in de St. Cambertuskerk te fielden &ecior Cftoymanssprak voor S.S.S. 3 October: St. Theresia van Lisieux Patrones van de Missie MAAGPIJN? CV). flMB PSffflBf D.D.D. NUMMER 10 34E JAARGANG ZATERDAG 3 OCTOBER 1953 VERSCHIJNT WEKELIJKS -««• HOOFDPIJN? Als herdenking van de 8 October-deportatie SUCMAC GENEEST ALLE UITGAVE L. KASSTEEN MARKT 28, PANNINGEN - REDACTIE EN ADMINISTRATIE: POSTBUS 2, PANNINGEN, TELEFOON K 4760-492 - GIRO 15718 - REDACTIE H. KASSTEEN Abonnementsprijs 5- per jaar bij vooruitbetaling - Advertenties 10 et per mm, bij contract belangrijke reductie - Kleine advertenties (te e.d.) minimum 50 et, uitsImteJ^^ooruitbetali^ Met een gelatenheid, die misschien door de lei ding van onze Paus Pius XII meer dan in andere tijden de harten van ons Katholieken heeft doen ontsteken, streven wij naar een vernieuwing der maatschappelijke orde: het geschiedt niet alleen in Europa, dat geschiedt zelfs in India en Austra lië en in de Verenigde Staten. Er zit pit in onze wil tot omvorming van de sociale orde, waarvoor het klimaat alleszins gunstig schijnt onder de tegendruk van het materialistisch en atheïstisch communisme. Natuurlijk ontlenen wij de richtlijnen voor deze vurige vaart aan de recente pauselijke brieven en toespraken: Rome laat ons niet in het duister tasten. Maar Rome is niet het begin en niet het eind; dat is de leer van het Evangelie zelf. De 19e Zondag na Pinksteren wijst daarop met grote nadruk en in klare taal: „Vernieuwt u naar uw inwendige gezindheid en doet de nieuwe mens aan". Het is merkwaardig, dat deze woorden klinken als een formule. Maar hun inhoud is zo zinvol en zo overlopend van diepe wijsheid, dat we haar toch lang en breed moeten overwegen. Want al die maatschappelijke vernieuwing, dat opbouwen van een nieuwe sociale orde moet met een zinloos ondernemen gelijkgeschakeld worden, als het zijn basis niet vindt in het goed-zijn van de mens zelf, de goede wil beter gezegd van iedere individuele persoon. Het is altijd wel pret tig en opwindend naar erkende feestredenaars te luisteren, die op congressen en landdagen re soluties voorstellen, welke druipen van „Roomse resolutie-geest". Het is aardig te zien, hoe dui zenden welgezind jegens sprekers en ideeën ap- plaudiseren, regen of zon, warmte of kou. Maar we weten allen, hoe de woorden van de spreker als stof van de kleren vallen, zodra de congres gangers zich in bussen en trams persen voor het volgend nummer van het program: de excursie of de terugtocht. Mijnharde Hoofdpijnpoeders. Doos 50 ct. MijnhardtHoofdpijntabletten.Koker80ct. Het oude, nuchtere, zakelijke woord van Sint Paulus staat daar dan ook als een zuil van wijs heid en waarheid eenzaam op het leeggestroomde congresveld of het kale podium: „Vernieuwt u naar de inwendige gezindheid en doet de nieuwe mens aan, die naar Gods beeld geschapen is in v/are gerechtigheid en heerlijkheid". Dit dualisme in ons Katholiek beleven, dat ons toch maar weer al te dikwijls in het oog springt, wanneer wij een onbevangen blik over de werke lijkheid van het „rijke Roomse leven" laten gaan, krijgt zelfs het onaangename van vals licht als we zien, hoe het woord van dit epistel reeds bijna 2000 jaren aan de Christenen, de langgevestig- den zowel de pas-bekeerden, wordt voorgehouden, wordt voorgepreekt, in overweging, in bespiege ling, in overreding gegeven. Met zeer, zeer wis selend succes. Inderdaad men kan niet ontken nen, dat onze Europese cultuur een zeker stem pel van Christendom draagt, dat onze gedragin gen, gewoonten en tradities, ons fatsoen en ge drag zekere vormen van Christelijke beschaving dragen. Maar laat de uiterlijke schijn ons niet bedriegen en laten we ons niet doen verblinden door een fraaie bekleding, die vermolmd en la biel interieur bedekt. Er zijn tijden geweest, waar in men deze uitwendige vernieuwing heeft ver kregen uit inwendige vernieuwing: de eerste Christentijd, de vroegere middeleeuwen, de con tra-reformatie zijn tijden van grote Christelijke inspanning geweest. Maar waar staan we nu? Onze deviezen staan klaar, we hebben boeken, redenaars, kranten, congressen en bureaux, die de pas van onze sociale hervorming zullen mar keren. Vandaag in Parijs, morgen in Rome, over morgen in Montreal en in 1955 in Rio de Janeiro. Maar wie onzer dacht er aan op deze negentiende Zondag na Pinksteren alle verheven demonstra ties voorlopig maar uit zijn hoofd te zetten en te beginnen met zich te vernieuwen naar zijn in wendige gezindheid. Hij, die deze stap zet, doet de nieuwe mens aan, die volgens God is gescha pen in gerechtigheid en ware heerlijkheid. Hoe zeide Pater H. de Greeve het ook weer, een beet je minder bloemrijk en wat harder? „Verbeter de wereld en begin met je zelf"! zou eenmaal, volgens de wil van de goddeloze heersers over het derde rijk, moeten ontstaan tussen het Harzgebergte en de Lüneburgerheide. Daar, waar nu nog onder de grond twee millioen ton erts op ontginning wacht, ontstond in de jaren 1938 tot 1945 een geweldig industrie-cen trum, dat de ontginning en de verwerking van de bodemschatten tot doel had. Uit de bijeengedre ven massa's van de vele duizenden arbeiders ont stond hier de Hermann-Göring-Stadt. Daar, waar tot dat ogenblik de boer de voren door zijn akker trok, verrees de ene industrie-nederzetting na de andere. Mensen uit alle streken en landouwen van Duitsland kwamen hier min of meer vrijwillig te zamen. Mannen van 28 Nationaliteiten werden hier onder dwang tewerk gesteld. De meest mo derne industrie-projecten, naar het ontwerp van beroemde, buitenlandse deskundigen gebouwd, en de ontzaglijk ver uit elkaar liggende neder zettingen, daar opgezet ten dienste van de men sen, zouden de verschrikkelijke vloek ervaren, die rustte op de goddeloze plannen der Nazi despoten. Na de ineenstorting van het Derde-Rijk zouden alle industrie-werken worden vernietigd, zonder dat rekenschap zou worden gehouden met de mensen, die toen hier werk en brood hadden gezocht. Ja, een vloek was van de Hemel afgeroepen door de machthebber van het Nazi-regiem. Want zij hadden aan alles gedacht bij deze nieuwe indus trie-grootstad. Maar één ding hadden zij bewust afgeweerd: de zorg voor de godsdienstige belan gen der mensen. Geen kerk mocht worden ontworpen of ge bouwd. Geregelde godsdienst-oefeningen mochten niet worden gehouden. Systematische zielzorg was verboden. Met Argus-ogen waakten de Gestapo's van het district Braunschweig er over, dat geen Priester geregelde zielzorg kón uitoefenen. De Pastoor van Salzgitter-Bad kwam in het concentratie kamp, een Confrater in het tuchthuis terecht. Allen moesten zich jarenlang voortdurende con trole en kleineringen laten welgevallen. Toen de buitenlandse arbeiders na de ineenstor ting van het Derde Rijk naar hun haardsteden terugkeerden, stroomden talrijke vluchtelingen het Salzgitter-gebied binnen. Eén derde van de méér dan honderd-duizend inwoners tellende grootstad Salzgitter zijn vluchtelingen uit het gebied van de Oost-zijde van de Oder-Neisse en Volksduitsers uit Litauwen, Polen, Tsjecho-Slo- wakije en Jugoslavië. De hier bijeengedreven massa's werkloze men sen van de meest verscheidene volksaard ver oorzaakten een hopeloos Diaspora-probleem. Hoe moesten deze mensen, van huis uit gewend aan schone waardige Godshuizen, weggerukt uit het gezinsleven en onttrokken aan de tradities van hun geboortestreek, op het gebied van de ziel zorg aangepakt en ingeschakeld worden? Hoe zou uit deze massa een geordende gemeenschap kun nen groeien? Naar een oplossing van dit pro bleem zocht men in de jaren na 1945; en zoekt men nü nog. Het rampzalige project der volksmenners van destijds, hetwelk niet voorzag in een Godshuis, komt nü eerst in zijn volle, verderfelijke omvang tot uiting. In de grootstad Salzgitter, welke 28 plaatsen omvat, moesten noodkerken worden in gericht. In Salzgitter-Lebenstedt doen daarvoor dienst voor een totaal van 9600 zielen een schuur en een barak. In Salzgitter-Steterburg is de zolder van een lagere school de noodwoning voor God. Te Salzgitter-Flachstöckheim werd 'n arbeiderswoning tot noodkapel verbouwd. Alleen in Salzgitter-Bad is een oude kerk, die echter in geen enkel opzicht voldoende is voor een paro chie, die thans 8000 zielen telt. Wij hebben ook geen eigen Jeugdhuizen en Verenigingsgebouwen, doch moeten een onderkomen zoeken in barak ken. Afgezien nog van 't schrijnend tekort aan kerken moet er op het gebied van de Charitas een oplossing worden gezocht voor de talloze pijnlijke vraagstukken in deze grootstad. Salzgit ter is een der meest kinderrijke steden in de Bondsrepubliek. Volgens de samenstelling van deze gemeente zijn er vooral jonge gezinnen ge vestigd. De doop- en huwelijksboeken zijn nog steeds de meest omvangrijke kerkelijke registers, ook al worden slechts 70% van de huwelijken onder katholieken en slechts 25% van de ge mengde huwelijken gesloten in overeenstemming met de voorschriften van de Kerk. Onze taak is het, in dit nieuwe industriegebied, waar een grote structuur-wijziging zich aankon digt door de overal uit de grond rijzende neder zettingen, op godsdienstig terrein die mogelijk heden en die sfeer te scheppen, die een weldaad zullen zijn voor de vele duizenden mensen, die vanuit het Oosten en uit andere streken van Duitsland hier zijn samengestroomd. Z.H. Exc. Mgr. Dr. Godehard Machens, Bisschop van Hildesheim, heeft op „de Zondag van de Goede Herder" (2e Zondag na Pasen, 19 April) hiermede 'n begin gemaakt door de Eerste Steen te leggen voor een kerk in Salzgitter-Lebenstedt. Hier moet een centrum worden gevestigd voor het godsdienstig leven van een parochie van 9600 zielen, die tot op heden in een schuur teza men kwamen om het Offer te vieren. Te Geb- hardshagen, een echt mijnwerkersdorp, een pa rochie van 2600 katholieken op een bevolking van 8000 zielen, is eveneens een kerk in aanbouw. Daar moest gehandeld worden, omdat de tot nu toe gebruikte noodkerk, gelegen in de kelder van een nieuwe school, binnen korte tijd zou moeten worden ontruimd. Nieuwe kerken zijn dringend nodig in Salzgitter- Bad, Salzgitter-Steterburg, in Lichtenberg, Wa- tenstedt, Hallenberg, Flachstöckheim en Herte. Voorwaar, een geweldige opgave! (Overgenomen uit: „Bonifaciusblatt" Juli 1953). PATER W. GIESSEN. ...ik dank U...! Makkelijk is het niet om in deze tijd de toch zo hoog nodige spullen voor een missionaris - uitrus ting bij elkaar te krijgen. Daarom was ik des te blijder met de hulp, die ik Zondag 20 September in Panningen mocht on dervinden. Jammer ge noeg kan ik niet per soonlijk naar Panningen komen en moet daarom volstaan met langs deze weg allen hartelijk dank te zeggen, die mee werkten aan dat sommetje van 226.10. Het is voor mij een middel om weer iets verder te komen. Voor hen, die Zondag er niet op gerekend hadden of die toch nog wel iets willen presteren, houd ik me graag aanbevolen voor: een paar stevige schoenen no 42; een paar goede stallantaarns; timmergereedschap en spijkers. Wie gireren wil, wete dat ons nr is 523748 Mis- sieprocuur S.V.D. Teteringen. Ook deze werkers bij voorbaat mijn oprechte dank. Rotterdam, Beukelsweg 36b. Al hebben we Zondag niet de volle sonore klok- kenklank der oude Heidense torenklok gehoord en beantwoordde de hergoten klok de talrijke hamerslagen slechts met een ontwakend gebrom, toch leefde toen weer bij al die Heldenaren de hoop dat toch zeker in de komende Kerstnacht feestelijk klokgelui de gelovigen zal oproepen om dan gezamenlijk op te trekken naar de herstelde kerk en daar in dat eerbiedwaardige Godshuis dankbaar neer te knielen. De hergoten klok maakt met vorm en gewicht een imposante indruk. Al is ze door het hergie ten wat lichter geworden, ze weegt toch nog 2334 kg en heeft een omtrek van 4,86 meter. De oude figuren werden er op hergoten, alsook de oorspronkelijke tekst, die als volgt luidt: MEN NOEMT MIJ LAMBERTUS IK BEDWING DE VIJANDEN IK WEK DE LEVENDEN OP MET MIJN KLANK IK BEWEEN DE DODEN PETRUS VAN TRIER HEEFT MIJ GEMAAKT TE HELDEN IN HET JAAR ONZES HEREN 1674. Hieraan werd nu de volgende tekst toegevoegd: BIJ HET EINDE VAN DE OORLOG, TOEN MIJN STEM SCHOR GEWORDEN WAS, HEEFT MIJ DE Er was veel belangstelling bij SSS om de natio nale sportredacteur Rector Boymans te horen toen deze verleden Zaterdag in Helden sprak. Na een kort openingswoord door voorzitter Her mans, werd hem direct het woord verleend. In spanning beleefden allen het passeren der Tour karavaan op enige etappes en wie toen nog niet er van overtuigd was dat dit sportgebeuren ei genlijk toch wel weinig met sport te maken heeft doch een bonte sensationele circusvertoning is, heeft het toch wel erg te pakken, wat dan wel als succes van diegenen mag worden gerekend die in zo'n boeiende taal kolommen enbladen vol kunnen schrijven in de courantenkomkommer tijd. In feite is deze vertoning op de fiets een handeldrijvende aangelegenheid wat ook nog zo erg niet zou zijn als er niet zo velen waren- die het toch maar ideaal vinden. Als het geld een hoofdrol gaat spelen blijft er van sport in de goede zin maar weinig over. Daar ook dames leden van SSS onder het gehoor aanwezig waren worden vanzelfsprekend ook vrouwelijke takken van sport onder de loupe genomen en we mogen er wel aanstonds aan toevoegen dat spreker de individuele sport in wedstrijdwezen voor de meis jes, en zeker voor de gehuwde vrouw, streng ver oordeelde als iets absoluut onvrouwelijks. Wat daarbij geweldig wordt genoemd is eigenlijk vre selijk. Hoe goed en zelfs noodzakelijk sportbe oefening voor het meisje en-de vrouw moge zijn en is, zij hoort niet thuis in het wedstrijdwezen. De psychische spanningen waaraan zij haar li chaam bloot stelt verkrampen haar tot eenzij dige wezens. Zeker, het meisje moet in clubver band zelf leren genieten van het schone wat sport en spel haar bieden en dit moet ook door de jongens als ideaal worden gezien. Het moet voor de sportman een persoonlijk genoegen zijn door aanhoudend trainen, oefenen en doorzetten eindelijk een moeilijke oefening onder de knie te hebben, zonder dat daarvoor 'n publieke waar dering nodig is. Sportveld en oefenzaal moeten de leden als vrienden of vriendinnen bijeenbren gen die dan ook daarbuiten iets voor elkander over hebben en de een de ander helpen als ze dat kunnen. Maar als eerste vereiste stelde Rector Boymans dan dat de vereniging moest leven, niet alleen uitgedrukt in zoveel leden op papier, maar dat allen er zo veel mogelijk door hun per soonlijke inzet voor over hebben om de vereni ging hoger op te brengen. Als het bestuur met enkele getrouwen alles zelf moeten opknappen is de vereniging voor de anderen eigenlijk een be waarschool. Wie niet geregeld komt oefenen en trainen pleegt verraad, want zal vaak in een wedstrijd niet dat kunnen presteren wat van hem wordt verwacht en waarop mag worden gere kend. Immers waarom anders wordt men opge steld en niet een ander?. Clubliefde moet spelers vrijwillig naar de training voeren. Contributie niet betalen noemde spreker een onrechtvaardig heid. Ook wees Rector Boymans er op dat als er in het belang der club werk van de leden werd gevraagd dit ook moest worden verricht. Spelers, die het werkelijk goed menen, zullen Een bezoek aan Lisieux is niet overweldigend. Het is een stadje, zoals men er vele andere aan treft. In de heuvelachtige straten zijn nog tal rijke sporen overgebleven van het hevige lucht bombardement in de afgelopen oorlog. De win kels zijn overvol met allerlei devotie-artikelen. Het Carmelklooster doet erg ouderwets aan, de kerk, waar het grafmoment van de heilige is, is klein en grauw en helemaal niet mooi. Meer indruk maakt de parochiekerk, waar The resia elke dag de Mis bijwoonde. Het is een groot en ruim gebouw, in gothische stijl opgetrokken. Boven de stad uit rijst de basiliek, die door de offerzin van geheel de katholieke wereld is op gebouwd, maar nog niet is afgewerkt. Na een bezoek aan „Les Buissonnets", het ouder lijk huis, vanwaar Theresia naar de Carmel ver trok op 15-jarige leeftijd, kun je op je gemak uitrusten in het keurig aangelegde stadspark, al vorens de terugreis te aanvaarden. Dat zijn dus de plaatsen en het stadje, waar Theresia geleefd heeft. Er is niets bijzonders aan, hoewel de ingetogenheid en de eenvoud van de pelgrims je opvallen. Stil dringen zij rond 't graf in de Carmelkerk en gebruiken hun maaltijd in een van de „pelgrimszalen", waarbij de heer lijke Franse wijn niet vergeten wordt. En toch... als je daarna het leven van Theresia weer eens doorleest, dan krijgen de zinnen en woorden veel meer inhoud en betekenis. Je be gint het geheim van een heilige te doorgronden: iemand, die in dezelfde wereld leeft als wij, de zelfde gebeurtenissen meemaakt, maar die dat alles op een hoger plan brengt door de liefde, waarmee alle dagelijkse werkzaamheden vervuld worden. Theresia heeft het geheim van de liefde begre pen. Zij zou uit willen trekken om Christus' Naam over geheel de wereld te verkondigen en Zijn glorierijk kruis in de landen der heidenen te planten. Maar zij ziet in, dat dat niet voor haar is weggelegd, want in de Kerk bezit niet iedereen dezelfde plaats of dezelfde taak. Het is haar echter duidelijk genoeg, dat alleen de liefde de leden van de Kerk beweegt en dat als deze uitdooft, de apostelen niet meer het Evan gelie zouden verkondigen. En dan durft zij te schrijven: „Wat ik vraag is liefde. Schitterende werken zijn mij ontzegd, ik kan het Evangelie niet preken... wat geeft het. Mijn broeders wer ken in mijn plaats en ik bemin voor hen die strijden". En zo heeft zij heel veel gedaan voor de missie. Er is even sprake van dat zij naar de Carmel van Saigon in Indochina zou vertrekken, maar dit is niet doorgegaan. Wel heeft zij de laatste twee jaar van haar leven alles geofferd voor twee missionarissen, die zij beschouwde als haar „broeders". Na haar dood heeft zij ook over de missielanden die „rozenregen" afgebeden. Tal rijke berichten uit: China, India, Madagascar, Nyassaland, Alaska, spreken ons van bekeringen, genezingen en reddingen van besmettelijke ziek ten, gevangenschap en overstromingen. Een stamhoofd in Afrika roept haar uit tot regentes en zelfs heidenen en Muzelmannen stellen zich onder haar bescherming. Rome kwam tegemoet aan de wensen van vele bisschoppen en prelaten en op 14 December 1927 riep Paus Pius XI r.g. Theresia uit tot Patrones der Missie. Zo neemt zij nu dezelfde plaats in als Franciscus Xaverius, de onvermoeide zwerver over wereld zeeën en eilanden, die stierf in eenzaamheid voor de kust van China. Theresia's leven leert ons dat ieder die voor de missie bidt zelf missionaris is en deelachtig aan de verdiensten van de evan gelieverkondigers. G. van Winsen C.M. zich ook gaarne iets weten te ontzeggen voor een wedstrijd om in zo goed mogelijke conditie de belangen der vereniging te dienen en clubeer hoog te houden. Tenslote werd er op gewezen, dat sport en spel toch wel van grote waarde zijn voor de jonge mens, niet alleen om hem of haar lichamelijk goed gevormd, sterk en gezond te maken en te houden, maar ook om de grote vormende waarde voor het karakter. Zelfoverwinning en onbaat zuchtigheid worden zo vaak vereist om de club succes te bezorgen. De goede voorbeelden der ouderen - ook buiten het sportveld - worden zo graag door jeugdige clubleden gezien. Vriend schapsbewijzen bevorderen gemeenschappelijk le ven, waarvan voorbeelden werden aangehaald. Goede clubgeest leidt tot vriendschap met andere verenigingen en draagt er toe bij te streven naar het grote ideaal één lijn in de christelijke sport. Ook de sportmens moet zijn plaats weten ten op zichte van O.L. Heer en medé door de sport ko men tot dieper leven en groeien tot een beter mens. Ons sportterrein moet verder reiken dan het aardse leven en leren opzien naar en wer ken voor een gelukzalig einddoel. Dit te berei ken wenste Rector Boymans tenslotte alle sport vrienden toe. Hartelijk applaus was de dank van allen die aan dachtig deze belangrijke spreekbeurt hadden ge volgd. Daarna stelde voorzitter Hermans een vraag naar aanleiding van een verklaring van Rector Boymansomtrent corruptie in de sportwereld, waarover gemoederen in beweging en pennen aan het schrijven zijn gegaan. Helaas, aldus Rector Boymans, zijn deze feiten er. Spreker heeft ze naar voren gebracht om deze gevaren en mistoestanden te signaleren. Anderen hebben tot taak deze nader uit te zoe ken en uit te roeien in het belang van een ge zond sportwezen. Velen echter hebben oren en horen niet," hebben ogen en zien niet al gebeuren er fouten in hun bijzijn. Als laatste onderwerp besprak Rector Boymans het Diocesane Sportcentrum waarvoor hij aller medewerking vroeg. Hij gaf een duidelijke uit eenzetting van wat dit sportvormingscentrum worden zal als alle Limburgse sportmensen sa menwerken om de voorsprong der idee, om tot zo'n centrum te komen, te helpen uitvoeren en zo ook een voorsprong van actie hebben in het belang der Limburgse sportbeoefenaars. KUNSTENAAR EYSBOUTS UIT ASTEN, DIE MIJ HEEFT HERGOTEN, MIJN STEM TERUGGEGEVEN A. D. 1953. Ook vermeldt het „Opus 1607" dit is het num mer van dit werkstuk der firma Eysbouts. Na het lof had de klokwijding plaats door de hooogeerw. heer Deken met assistentie van de weleerw. heer kapelaan. Na deze plechtigheid, waarbij velen aanwezig waren, hield de hoog- eerw. heer Deken een indrukwekkende toespraak. Allereerst werden enige droevige oorlogsdatums in herinnering gebracht en wel op de eerste plaats November 1943, toen de klokken werden geroofd. Wie had toen durven denken, dat de wens welke op deze klok werd geschreven: „Tot weerziens lieve klok", werkelijkheid zou worden. En dan de droevige 8e October 1944 toen zoveel jongens en mannen naar Duitsland werden ge voerd. En tenslotte 18 November 1944, toen kerk en toren werden verwoest. Goddank daagde van toen af de bevrijding en nu is er veel wat ons allereerst tot dankbaarheid jegens God moet stemmen, immers deze parochie is nog betrek kelijk goed gespaard gebleven. Daarna bracht de hoogeerw. heer Deken dank aan allen die door hun offers er toe hebben bijgedragen, dat de kerk kon worden hersteld en dat de toren kon herrijzen, waarin weldra deze klok zal luiden. „Ik roep de levenden" staat op de klok. Welnu geeft gehoor aan deze roepstem, niet alleen voor de verplichte kerkelijke diensten, maar ook op andere tijden en houdt het schone christelijke gebruik van het Angelusgebed steeds in ere, aldus de Deken. Vervolgens wees spreker op een volgende tekst, n.l. de dienst der klok om doden te bewenen. Moge eens onder klokgelui Uw lichaam worden uitgedragen en moge dan begeleid door Enge lenzang Uw ziel opstijgen naar het hemels para dijs. Tenslotte werd gewezen op de tekst van het Evangelie dat bij de klokwijding wordt ge zongen en waaruit geleerd dient te worden niet al te bezorgd te zijn voor aardse belangen, doch dat we geschapen zijn voor de hemel, waaraan klokgelui zo vaak herinnert en waarnaar de to renspits steeds wijst. Velen hebben na afloop der plechtigheid de klok laten klinken en daarbij hun klokkenoffer ge bracht. MAAGKLACHTEN 1 Inlichtingen bij Uw apotheker of drogist. De betekenis van de emigrantencursussen in de landbouw. Emigratie is een aangelegenheid, waarmee grote belangen zijn gemoeid. De aspirant-emigrant zal dan ook bij zijn voorbereidingen met degrootstei zorgvuldigheid te werk moeten gaan. Wat de landbouw betreft, spelen indit opzicht vooral de emigrantencursussen die worden georganiseerd een belangrijke rol. Welke betekenis aan dezecursussen moet worden toegekend, zal de Heer J.K. Melse, Hoofdinspec teur van het Bureau Oogstvoorziening van het Ministerie van Landbouw, Visserij en Voedsel voorziening, in een radiocauserie op Maandag 5 October a.s., des avonds van 19.45-20.00 uur over de zender Hilversum II nader uiteenzetten. De uitzending is voorbereid door de Afdeling Voorlichting van het Ministerie van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening. GEMEENTE HELDEN. De Burgemeester van Helden brengt ter kennis van de inwoners, dat brandmeldingen met in gang van heden dienen te geschieden aan het telefoonnummer 3 3 3. Ieder aangeslotene aan het telefoonnet gelieve dit nummer duidelijk bij zijn toestel te noteren. De Burgemeester, CREMERS. BURGERLIJKE STAND HELDEN. Aangiften van 17 t/m 30 September 1953. Geboren: 16 Sept. Thijssen, Antonia Wilhelmina Henrica, Molenstraat 31; 16 Sept. Thiesen, An dreas Jacobus, Egchelheide 6; 18 Sept. Zelen, Jo hanna Louisa Mathea, Zelen 15; 19 Sept. Steegs, Hendrikus Theodorus Maria, Steenstraat 28; 18 Sept. Nelissen, Henrica Petra Maria, Vosb. 11; 20 Sept. v. Dommelen, Cornelis Martinus Johan nes, Poorterstr. 7; 21 Sept. Hendriks, Sigbetus Johannes Lodewijk Marie, Kanaalstraat 56; 21 Sept. Peeters, Theodorus Johannes Wilhelmus, Jacobusstraat 13; 21 Sept. Peeters, Maria Ger- truda Wilhelmina, Roggelseweg 24. 23 September, Engels, Henrica Johanna Gerarda, Markt 37. 25 Sept. Gielen, Beatrix Gerarda Eli sabeth Maria, Kanaalstr. 15. 27 Sept. Geurts, Peter Johannes Theodorus, Egchelheide 5. 26 Sept. Philipsen, Maria Wilhelmina, Baarloseweg 1. 29 Sept. Greijn, Maria Petronella, De Koning straat 1. 29 Sept. Aerdts, Maria Jacoba Petro nella, Mariaplein 14a. Huwelijksaangiften: 17 Sept. Peeters, Johannes, oud 33 jaar, eierverzamelaar, wonende te Helden, Keup 46 en de Jong, Maria Hendrika, oud 33 jaar, zonder beroep, wonende te Helden. 20 Sept. Kessels, Hendrikus Johannes, oud 29 j., graanhandelaar, wonende te Helden, Steenstraat 45 en Engels, Christina Johanna Catharina, oud 25 jaar, zonder beroep, wonende te Helden, Steen straat 12. 28 Sept. Keltjens, Lambertus Hendrikus, oud 27 jaar chauffeur, Vosberg 399, en Hendriks, Jo hanna Gerarda Teresia, oud 25 jaar, Markt 34. 30 Sept. Joosten, Christiaan Louis, oud 32 jaar, kantoorbediende, Zandstraat 10, en Jacobs, Ger- truda Johanna, oud 28 jaar, coupeuse, wonende te Helden, Dekeshorst 2. Huwelijken: 21 Sept. Hendriks, Joseph Hendrik, oud 27 jaar, mijnwerker, wonende te Helden en van Dijck, Maria Elisabeth, oud 25 jaar, zonder beroep, wonende te Helden. 21 Sept. van Dijck, Peter Johannes Mathijs, oud 23 j, mijnwerker, wonende te Helden en Wulms, Johana Francina Theodora, oud 23 jaar, zonder beroep, wonende te Helden. 21 Sept Kessels, Lodewijk, oud 43 jaar, land bouwer, wonende te Helden en Cox, Petronella Johanna, oud 41 jaar, zonder beroep, wonende' te Helden. 21 Sept. Cuenen, Matias Jacobus, oud 29 jaar, preparateur, wonende te Arcen en Velden en Crommentuijn, Engelina Louisa, oud 26 jaar, zonder beroep, wonende te Helden. 21 Sept. Kurvers, Johannes Peter Arnold, oud 30 jaar, landbouwer, wonende te Helden en van Ophoven, Maria Petronella, oud 23 jaar, zonder beroep, wonende te Helden. 28 Sept. Linders, Antonius Leonardus Hubertus, oud 25 jaar, timmerman, wonende te Nederweert, en Verheijen, Mechtilda Hendrika Johanna, oud 29 jaar, wonende te Helden. HELDEN In het ziekenhuis te Sittard slaagde voor diploma ziekenverpleging A de dames M.M. Vaessen van Maasbree en L. Stals van Panningen. TUINBOUWVERENIGING HELDEN. Cursussen. Bij genoegzame deelname zullen de navolgende cursussen gegeven worden. 1) Groenteteelt onder glas. 2) Asperge teelt. 3) Aardbeienteelt. Aanmelding kan geschieden in de loop der a.s. week, bij P. Vossen Helden, G. Steeghs depót- houder en J. Cuijpers Grashoek. Hl!"! Si- Krabben en peuteren maakt de -S"*- kwaal steeds erger. De helder IHtSi&O vloeibare D.D.D. dringt diep in 7J de poriën door, zuivert, ontsmet poriën door, zuivert, ontsmet en geneest de huid. GENEESMIDDEL TEGEN HUIDAANDOENINGEN

DIGITALE PERIODIEKEN IN DE VOORMALIGE GEMEENTEN HELDEN, MEIJEL, KESSEL EN MAASBREE

Midden-Limburg | 1953 | | pagina 1