U)iU niet bezotefd zijn ÜJ LsJLil YlWGtiY Het Ronds- concours van de Limburgse Landelijke Ruiters Studekitcuelub St. 7apeisius 20 yauz Qaslaagda dtmüwdag tc djaado Recollectiedag op Emmaus Heer, ik weiger het werk niet Ook Spierpijn A NUMMER 5 34E JAARGANG ZATERDAG 29 AUGUSTUS 1953 VERSCHIJNT WEKELIJKS op Zondag 30 Augustus te Sevenum DINAND STUFKENS m&essZ"--'--- UITGAVE L. KASSTEEN MARKT IMicLcLan •/Zimbvwci kRKT 28, PANNINGEN - REDACTIE EN ADMINISTRATIE: POSTBUS 2, PANNING EN, TELEFOON K 4760-492 - GIRO 15718 - REDACTIE H. KASSTEEN éÊj^F Abonnementsprijs 5.- per jaar bij vooruitbetaling Advertenties 10 ct per mm, bij contract belangrijke reductie Kleine advertenties (te koop e.d.) minimum 50 ct, uitsluitend bij vooruitbetaling Een bekend Katholiek weekblad heeft in zijn laatste nummer een artikel gewijd aan de over spanning, waaronder in deze tijd tal van per sonen, en vooral de leidende figuren in het be drijfsleven, gebukt gaan. Deze overspanning vin den we echter niet alleen bij hen, die richting en lieding moeten geven in de gemeenschap, zij schijnt veeleer een kwaal, die geheel de samen leving heeft aangegrepen. Er heerst in tal van kringen een bezorgdheid of wij bij de steeds sneller wisselende omstandigheden het tempo van deze tijd wel kunnen bijhouden. Daar komt nog bij het gevoel van onzekerheid over de toekomst. Het is daarom goed, dat vandaag het Evangelie ons als geneesmiddel ook voor de nervositeit en gejaagdheid van deze tijd het woord van Chris tus voorhoudt: „Wie uwer kan met al dat gezorg en al dat getob een el toevoegen aan zijn levens weg?" Wij maken ons bezorgd en bekommerd over vele digen, maar dit ene is slechts noodza kelijk: „Zoekt eerst het Rijk Gods en zijn ge rechtigheid" en dan komt het overige vanzelf in orde: „al het andere zal u worden geschonken als toegift". Het kost ons wellicht moeite dit woord van Chris tus te aanvaarden. Wij hinken te veel op twee gedachten: wij willen God dienen en de wereld. Zeker, God wil ons niet iedere zorg voor het tijdelijke verbieden. Hij leerde ons immers zelfs bidden: „Geef ons heden ons dagelijks brood". Maar wel verbiedt Hij ons de al te grote zorg voor het tijdelijke, voor geld, eer en positie, waar door onze aandacht wordt afgetrokken van het eeuwige. Wij denken nog altijd te zeer, dat wij zelf onze toekomst kunnen regelen, en vergeten dat God 't is Die de wereld leidt en dat slechts Zijn doel einden uiteindelijk zullen worden verwezenlijkt. Te weinig is het onze lijfspreuk: „Dominus pro- videbit!", „De Heer zal er in voorzien!" Gebrek aan vertrouwen is de dwaling bij uitstek der goedwillenden. Zo moeilijk gelooft het men senhart, dat God ons, onbetekenende mensen, lief heeft. Wij meten God met onze maatstaf. Maar God is goed krachtens Zijn Wezen, Hij be zit de liefde niet, maar Hij is liefde. Hij is „Onze Vader" en onze Vader weet immers, dat wij dit alles nodig hebben. Hij is veel bezorgder voor ons, dan wij dit zelf zijn. Hij bemint ons meer dan wij ons zelf slechts kunnen beminnen; zozeer dat het offer van Zijn enige Zoon Hem niet te groot was. Zo volkomen Is ons leven geborgen in Zijn hand, dat, wanneer Hij Zijn hand zou terug trekken, wij volkomen zouden ophouden te be staan en in het niet zouden terugzinken. In Hem toch is het, dat wij leven, ons bewegen en zijn. Zou Hij dan, Die ons uit liefde schiep enuit nog groter liefde verloste, zich niet bekommeren om de ziel, die Hij voor zo kostbare prijs heeft ge kocht? „Kan een vrouw soms haar kindje vergeten, zich niet ontfermen over de zoon van haar schoot? En al zou ook zij het vergeten, Ik, Ik vergeet u nooit. Zie, Ik heb u gegrift in de palm van Mijn handen" (Is. 49, 15). Wij moeten de moed hebben God aan Zijn woord te houden door een blindelings en onvoorwaar delijk vertrouwen op Zijn kracht en door een uiterste geringschatting voor ons eigen weten en kunnen. Wij mogen de oceanen hebben gepeild en de sterren geteld, maar ons weten wordt wankel en ongestaag, wanneer ons vertrouwen niet on beperkt is. Wij hebben nog een te hoge dunk van ons zelf, wij willen nog te graag zelf Voorzienig heid spelen en daardoor missen wij de moed tot die heilige zorgeloosheid, tot die dwaasheid der heiligen, die de hoogste wijsheid en de bron van alle blijdschap is. Ook ons geldt nog teveel het verwijt van Christus: „Kleingelovigen". Maria, de meest volkomen afspiegeling van Gods heiligheid, heeft dat onbeperkte Godsvertrouwen in volkomen mate bezeten, omdat heel haar leven een vervulling was van het „Zie de dienstmaagd des Heren". En daarom durft de Kerk op haar het ontroerende woord toe te passen, waarmede het Boek der Spreuken spreekt over de ongescha pen Wijsheid Gods: „Toen Hij de fundamenten der aarde legde, was ik bij Hem als troetelkind, was ik elke dag zijn vermaak, spelende voor Zijn aangezicht te allen tijde spelende op Zijn wereld rond" (Spr. 8, 29-31). „Spelende voor Gods aangezicht". Dat is onze plicht: door deugd te worden, wat kinderen van nature zijn, argeloos spelend in het vertrouwen op de goede zorg van Vader, niets verwachtend van eigen kracht, maar slechts steunend op Hem, Die alles weet en voor alles zorgen zal. Het is het wonder van Gods Wijsheid, dat Zijn groot heid klein kon worden als een kind. Geve Gods Wijsheid aan deze vermoeide en door veel ken nis oud geworden wereld de zorgeloosheid en de argeloze levenskunst, die het geheim der kin deren en eenvoudigen van harte zijn. In deze zomer heeft Limburg wel uitermate in het teken van de ruitersport gestaan. Naast de vele afdelingsconcoursen en naast de onderlinge wedstrijden trokken onze ruiters op naar de grote ruiterevenementen die dit jaar geboden werden. Begin Juli was er de grote strijd te Oirschot, waar de afdeling Grathem zegevierend uit te voorschijn trad. Half Juli trok de ruiter-elite van Limburg naar Luxemburg. Met 80 paarden in 8 grote trailers werd de reis ondernomen van uit Roermond, 't Was 'n zware reis en 'n zware strijd tegen de Belgische Landelijken, maar bijna over alle linies was de victorie voor de Neder landers. Luxemburg stond verstomd van dit rui- tergebeuren en de Luxemburgers bejubelden onze schone paarden en hun goede ruiters. De grote strijd voor ons gewest was echter het Bondsconcours van de Nederlandse Katholieke Bond van Landelijke Rijverenigingen te Sittard op 16 Augustus. Daar traden de vijf Bisdommen volgens welke indeling ook de Katholieke Lan delijke Ruitersport is georganiseerd, tegen elkaar in de strijd. Het Bisdom Haarlem met zijn ruiter- bond van de L.T.B.; het Bisdom Breda en Den Bosch met hun Ruiterbond van de N.C.B.; het Aartsbisdom met de Ruiterbond van de A.B.T.B.; en het Bisdom Limburg met zijn Ruiterbond van de L.L.T.B. Deze bonden trokken tegen elkaar ten strijde met standaard en vanen, met trompet geschal en tromgeroffel en toch was het een vreedzame maar felle strijd. Limburg zegevierde op prachtige wijze in deze jamp van Nederlands beste ruiters. Met drie lampioenschappen voor Limburg en een kam- jioenschap voor Brabant brachten de kranten n vette koppen hun verslagen op de volgende lag. Limburg toonde weer dat zijn ruiters be- ïalve een Wiel Hendriks, die tot de topruiters ran Nederland is gaan behoren nog meer in z'n nars heeft. Prachtig materiaal lieten onze rui- ;ers zien. Prachtige paarden, waarmee men ook jracht prestaties behaalde. Limburg werd kam- )ioen in de individuele dressuur, in het springen iwaar en in het nummer equipe springen, waar ie hele equipe foutloos rondging en zodoende met !0 punten méér bovenaan kwam. In het nummer !-tallen bezette Limburg tot slot de 2e, 3e en 4e ilaats. U ziet hier dus een keur van prestaties 'an ons kleine Limburg. Verleden Zondag lieten >nze Landelijke ruiters nogmaals zien dat ze lit het goede hout gesneden zijn. In de nationale >ezetting wist Peters uit Blerick met Master 'n irachtige 2e plaats te behalen. Korsten met Tan- ;o zegevierde in het nummer voor de landelijke uiters en vele anderen plaatsten zich op uit tekende wijze. Leidinggevende figuren uit de Nederlandse Hippische wereld waren vol lof over [e buitengewone prestaties van onze Limburgse jandelijken. Sevenum Zondag 30 Augustus. Nu Zondag komt voor onze Ruiterbond en voor nze ruiters als 't ware het slotoffensief. Na alle oorafgegane wedstrijden is het Bondsconcours an de Limburgse Bond altijd weer het grote ebeuren waar iedere Ruitervereniging en iedere uiter met spanning naar uitziet. Na een zomer ol wedstrijden is het Bondsconcours zoiets als ij de voetbalsport het kampioenschap van Ne derland. Dan treffen de clubs uit de verschillende kringen elkaar meestal voor de eerste keer. Dan is er extra spanning. Dan gaat het om de kam pioenschappen van de Bond en om de prachtige prijzen, die daaraan verbonden zijn. Dan komt heel de ruiter-elite bij elkaar. Honderden ruiters en paarden vormen een prachtige stoet. Trom- petterscorpsen blazen, en stram in het gelid trek ken de 8-tallen op naar het wedstrijdterrein. Alleen al het défilé en de parade is altijd weer een schoon vertoon van onze fiere paardensport. Dit jaar zal er een massale deelname zijn van alle afdelingen uit Limburg. Uit 't uiterste Zui den komen o.a. de verenigingen Kerkrade, Bo- choltz en Mechelen. Uit 't uiterste Noorden ko men Ottersum en Heyen. Uit 't midden komen Graetheide, Grathem en de Roerstreek en uit 't land van Helden, Horst en Venray de vele ver enigingen die daar thuishoren. In totaal komen 30 achttallen en 10 viertallen, 20 springers zwaar, 30 springers middel en verder de eenspannen, tweespannen, trompetterscorpsen enz. Al deze ruiters zullen samenstromen te Sevenum. Sevenum, dat bekend is in heel het land door zijn jaarlijkse oogstfeesten. Sevenum is er borg voor dat u op 'n prachtige organisatie kunt rekenen. Sevenum en de Limburgse Landelijke Ruiterbond wensen u een hartelijk welkom op 't Ruiterfeest. Drika: „Heesse al gehuurd, bèj Fien van Bet je zien Hanneke ziene Krees hebbe ze al de zevende jóng gekrege". Leen: „Wat, alwèr eine jóng? Erme moder!" Drika: „Det heb ich aug al tege Pier gezaog, mer toe zeet Pier zoeë: bèj jónges kónse maedjes bèj kriege." Leen: „Ich dink nag an Zonnig. Doe heis aug nag noeët gèn voetballe gezeen hè? Drika: „Nae Leen. ich sjnap d'r nag niks van, an deze kank sjtónge jónges die sjöpden den bal gunderop en an den angere kank die sjöpden 'm alwer hèjerop, en mej daoch ich die kriege aug nag ruzing." Leen: Wètse wat ich ich 't sjóns vóng, as dae mins mèt die zjwarte zök flödde, dan sjèdde ze drek oeht." Drika: En zjweite det ze dieje, ich zoog al asse aan hoes mèt werreke zoeë mooste zjweite dan mósse ze èns hure. Leen: „Jaja, zaog Jeu, det ees sjport. Jeu dae geit al Sónnes kiehke en sanikke detten duit asse wèr verlore zien, hae zeet zoeë: in veul van oos jónges zit neet genóg kaer in." Drika: „Ich sjtóng mich aug mej te ergere, ich daoch al asse mich tege de kneuk sjöpde dan sjöpde ich eur tege de sjene." Leen: „Ich huurde det ze dök repe: afsjeit, ich daog now sjeje ze oeht, mer dan laogte ze den bal sjtil en dan sjöpde ze 'm wèr vroet." Drika: „Toch hebbe ze veul geldj gebeurd, mes- sjien wördt det aug gebroekt vör de gerdienen van de paters." Leen: „Wetse wat, Drika? wae mótten ein groeëte aksie op touw zétte vör de gerdienen, zoeë geit 't te langsaam." Drika: Ich woe 't dich iers neet zegge, mer doe moogs 't grös wete, ich dink ovver vèrtieën daag, dan kumpt ein aksie, dao zien d'r die det op touw zétte, en dao zien d'r aug al die gezaogt hebbe det ze de gerdiene make, mer iers mótte we geldj hebbe." Leen: „Wie geit dan zón aksie Drika?" Drika: „Det zek ich dich d'n angere kieër." Leen: „Och, zek 't mich now toch." Drika: „Nae Leen, de volgende waek." U ziet, de voetballers hebben ook al voor de gor dijnen gevoetbald, tenminste als dit geld bedoeld is er voor. Enfin, Drika en Leen zullen met mede werking van anderen binnenkort een grote actie op touw zetten en dan hopen ze de Paters nieuwe gordijnen te kunnen aanbieden. Er is al mede werking toegezegd om de gc.uynen te zullen ma ken. De volgende week komen Drika en Leen weer terug en dan nog een week en dan begint de actie. Een luistervink. VERZAMELING STUDERENDE JONGELIEDEN GROEIDE UIT TOT EEN GEWELDIGE EENHEID Het is twintig jaar geleden, nu, dat de studenten club van Helden het eerste teken van leven gaf, om vanaf dat tijdstip een vlucht te nemen die, volgens betrouwbare bronnen, zijn weerga niet vindt in geheel de Limburgse studentenwereld. Vanaf die tijd ook is deze vermaarde vereniging een vanzelfsprekend iets geworden in de Heidense maatschappij. Wie immers kan zich thans onze gemeente voorstellen zonder deze bijzondere ver eniging, die van generatie op generatie Helden in zijn studerende jeugd meer goed dan kwaad heeft gedaan. Het was wijlen Jac. Naus z.g. die de oprichting definitief tot stand bracht op die gedenkwaardige datum van 4 Augustus 1933. Steeds heeft deze onvermoeide werker zich aan „Tarcisius" ge geven in die eerste moeilijke jaren; het eerste jaar als voorzitter (bijgestaan door Dré Tum- mers, Jo Wilms, Willy te Locke e.a.), later als adviserend lid. Jac. Naus liet hier zijn organi satietalent, dat hem later in zijn geestelijk werk zo uitstekend te pas kwam, volkomen tot uiting komen. In een plechtige Hoogmis zal de studen tenclub, die aan hem zo enorm veel te danken heeft, hem gedenken. Want zoals hij zich gaf aan die eerste door hem opgerichte vereniging, zo heeft hij zich later gegeven aan de diverse jeugdverenigingen in zijn parochie. Kapelaan Naus, de werker met hart en ziel. Het was dan ook een des te groter verlies, toen hij voor dat zelfde doel zijn leven gaf in het concentratie kamp te Bergen-Belsen (Did.) op 15 April 1944. Het kan niet anders of de club, gesticht door zo'n groot man, moest een bloei nemen, die beant woordde aan diens grootheid. De grote opgang werd voortgezet door zijn opvolgers, grote man nen als Hanny Jacobs, Jo Frencken e.a. Noch tans heeft de vereniging zijn inzinkingen gekend, is zelfs door toedoen van Hitiers trawanten op geheven geweest (officieus bleef de hechte band gehandhaafd, werd zelfs hechter!) doch terstond na de bevrijding wisten Harry de Wit, Gerrit Janssen en Jac. Frencken de Heidense intelec- tualitas weer samen te brengen onder de éne studentenvlag. De hechte eenheid die er steeds bestaan heeft bij de leden onderling, is opmerkelijk, zelfs in de kringen der Limburgse studentenbond. Een zo danige eenheid heeft hen dan ook in staat ge steld grote dingen tot stand te brengen. Wij den ken hierbij aan hun toneeluitvoeringen, steeds graag gewild bij het Heidense publiek. Natuurlijk is een voornaam motief van zulk een opvoering: de kas. Geen vereniging kan leven zonder geld. Het voornaamste motief echter is steeds geweest: het dichter bij elkaar brengen van de jongens. En daarin zijn zij ten volle geslaagd, gezien de geweldige sfeer die er onderling steeds heerst. W16 Keill IlitJl liLlil tL/ilCClUlLVUCAi4aS«.ia, liui. V-oxwf-.o avonden? Men moet zich niet afvragen of dit alles wel cultureel verantwoord is. De gezonde geest, de goede sfeer in „Tarcisius" wordt steeds voornamer geacht, dan wat men in cultureel op- j en rheumatische pijnen wrijft U weg met Zondag 23 Aug. j.l. werd op het prachtige buiten goed der Heren Lazaristen, Emmaus, een recol lectiedag gehouden voor bestuursleden van de Jeugd-standsorganisaties in het Dekenaaat Hel den. Er was een verheugend aantal jongeren aanwezig, die na eerst de H. Mis te hebben bij gewoond, met bijzondere aandacht de inleiding van de Eerw. Heer v. Winser C.M. volgden over: „Onze jeugd in deze materialistische tijd". In gloedvolle bewoordingen zette Pater van Winser de toestand in de wereld, zoals die momenteel is, in het licht. Wij constateren, aldus de spreker, dat er op het ogenblik in deze wereld zeer scher pe tegenstellingen zijn tussen rijkdom en ar moede, dat er een steeds groter wordende drang bestaat naar uitgaan, vermaak en luxe. Deze wereld tracht zich te ontdoen van God en diens wetten, men meent zelfs de grote levensvragen, die zich aan ieder van ons opdringen, te kunnen opiossen. Het materialisme beperkt echter onze gezichtskring en bant God uit 3it leven, terwijl zowel het communisme als het historisch mate rialisme onze persoonlijke vorming onmogelijk maken, zij geven ook geen oplossing voor onze Concours Hippique op de Berkt. Ondanks alle ongunstige weersvoorspellingen, waren de weer goden het concours hippique gunstig gezind. Toch hebben de dreigende wolken een zeker percentage van het publiek weerhouden om naar dit ruiter- festijn te komen kijken. Onder de aanwezigen bevond zich de eminente Commissaris der Koningin in Limburg dr. Hou- ben, alsook Burgemeester Janssens van de ge meente Maasbree. Verder waren nog diverse hoge militaire autoriteiten aanwezig. Omstreeks 1 uur werd aangevangen en de num mers werden volgens programma afgewerkt. De landelijke ruiters brachten het er nog lang zo slecht niet af, want b.v. in het l.-concours deden ze voor de grote kopstukken niet veel onder. Dhr. Peters uit Blerick behaalde zelfs de 2e prijs met het paard Master. Dhr. Grubben uit H.-Blerick werd 5e. De kampioenspringer van dhr. Gruppelaer moest ditmaal in Temptation van D. M. Pasman, Aer- denhout, zijn meerdere erkennen. Niettemin zag ook de leek wel, dat er in dit paard zeer goede eigenschappen staken, een kampioen waardig. Het zal wel, evenals bij alle sporten afhangen van de goede of slechte dag. Bijzonder aandacht had het nummer demonstratie-dressuur van dhr. van Loon uit Tilburg, met het paard Sareceen. Zeer elegant en beheerst liet dhr. van Loon zijn paard allerhande kunststukken uithalen, die al len stuk voor stuk getuigden van groot geduld en liefde voor het paard. Dhr. van Loon had dan ook de ovatie in ontvangst te nemen van het pu bliek, benevens een erkenning van Burgemeester Janssens waarvoor het paard dankte met een be- Ve n I o 8 RILLE NSPECIALIST levensvragen; hier is onze godsdienst de enige ware weg! Spreker haalde verder nog het zgn. practisch materialisme naar voren,wat ook in ons land al veel terrein gewonnen heeft. Dit ma terialisme openbaart zich vooral in grof eigenbe lang; 't uitbuiten v. d. dikwijls machteloze naaste het zelf profiteren en genieten en zich uitleven. God heeft men uit het leven genomen, alle rem men losgegooid: ziedaar het practisch materia lisme. Wij kunnen wel naar de kerk gaan en onze plichten, althans uiterlijk vervullen, maar als verder ons doen en laten geen inhoud heeft, zijn wij dan ook geen practische materialisten? Het materialisme verloochent God. De Kerk, ons geloof, stelt Hem in ons midden! Zoek geen uiter lijkheden, geen woorden maar daden, tegen ont kenning van God, moeten wij een levend geloof stellen. Tegenover egoïsme moeten wij liefde plaatsen. Tegenover ongeloof, waarachtig geloof. Tegenover onrechtvaardigheid, rechtvaardigheid. Tot slot van deze vlotte inleiding besprak Pater van Winser de noodzakelijkheid der standsorga nisaties in het maatschappelijk verkeer, zoals DR Poels dit heeft voorgehouden. Na deze lezing dankte de voorzitter de Eerw. Heer van Winser voor zijn leerzame inleiding en sloot met een kort dankgebed deze goed geslaag de recollectiedag. vallige kniebuiging. Het nummer geschiktheidsproef voor jachtpaar den viel ook zeer in de smaak van het publiek. Hier was het onze Limburgse Olympiade ruiter W. Hendriks uit Grathem met Patrick die als no 1 uit het strijdperk trad. Het Parijse springcon cours was wel het spannendste nummer. Het was Margluche van D. M. Pasman uit Aerdenhout, dat een formidabele hoogte sprong van 1.70 m. Het was een middag vol spannende momenten. Aanvankelijk dacht men dat het voor het publiek eentonig zou worden. Dit is allerminst waar ge weest. Zelfs de volslagen leek op het gebied van de ruitersport is tot de laatste minuut gebleven, een bewijs dus dat men dit prachtige ruiterfeest wist te waarderen. Het sportpark-comité zal wel minder tevreden zijn geweest over de financiële afloop. Tenslotte de uitslagen: Landelijke ruiters: 1 Th. Korsten Grathem met Tango; 2 J. Rutten Grathem met Galanta; 3 P. Peeters Blerick met Master; 4 J. Grubben met Henk; 5 C. Verbeek Velden met Madeleine; 6 B. Geurts Velden met Bento. L. Springconcours: 1 C. v.d. Pol Eindhoven met Saquilak; 2 P. Peeters Blerick met Master; 3 H. Wolters Eist met Rubana; 4 P. Vos Valkens- waard met Bona; 5 J. Grubben H-Blerick met Henk; 6 Th. Korsten Grathem met Tango; 7 P. Timmer Den Haag met Sel; 8 J. Putters Vught met Agenda; 9 J. Kessels Heerlen met Cocktail. M.A. Concours: 1 D.M. Pasman Aerdenhout met Temptation; 2 J. Gruppelaer Ede met d'Artagnan 3 W. Scheeren Vught met Our Hope; 4 Timmer Den Haag met Sel; 5 D.M. Pasman Aerdenhout met Maiglucken; 6 W. Hendriks Grathem met Patrick; 7 J. Gruppelaer Ede met Harvest; 8 N. Nytendael Breda met Manilla; 9 J. Gruppelaer Ede met met Ruiterheer. Geschiktheidsproef voor jachtpaarden: 1 W. Hen driks Grathem met Patrick; 2 Mevr. A. Stipper- Peereboom Vught met Herald; 3 N. Nytendael Breda met Manilla; 4 J. Kessels Heerlen met Lady Cocktail; twee eervolle vermeldingen waren voor C. van Oerle op Saida en C. v.d. Pol Eind hoven met Brunhilde. Parys Springconcours: 1 D.M. Pasman Aerden hout met Maiglucken; 2 W. Hendriks Grathem met Patrick en G.G. Janssen Eist met Mariandel; 3 D.M. Pasman met Temptation; 4 W. Scheeren Vught met Our Hope; 5 Pruilemakers Schevenin- gen met Jan van Schaffelaar. zicht tot stand brengt. En dit heeft zij gemeen met weinig andere verenigingen. Vanuit hun oog punt bekeken kan dusdanige handelwijze slechts goed genoemd worden. In de Limburgse Studentenbond vraagt men zich af hoe een club als die van Helden, zónder club lokaal, zónder een of andere gemeentelijke sub sidie, en met jongens die per slot van rekening onervaren in het verenigingsleven geplaatst wor den, zóveel presteren en zo'n geweldige acties voeren kan. Wij denken hierbij aan de toneeluit voeringen („Drie is te veel", „Vlammende vleu gels", De geheimzinnige Dr. X"); aan de mis sie-actie in 1952, die 800.- opbracht. En zij doen dit met de volle overtuiging dat zij slagen, te meer daar zij het Heidense publiek sympathiek achter zich weten. Mag dan een vereniging als deze ongemerkt zijn vierde lustrum laten voorbij gaan? Neen, integendeel! In deze tijd van vierin gen op allerlei gebied, waarvan het feest der Pa ters niet het geringste is, mag het 20-jarig be- staansfeest van een viering, die tenslotte als doel heeft de Heidense studenten onder de va- cantie een goede en gezonde ontspanning te bie den op allerlei gebied, toch niet ongemerkt aan Heidens ingezetenen voorbijgaan. „Tarcisius" heeft de eer, reeds 24 priesters onder zijn oud-leden te tellen. Een overtuigender bewijs van de betrouwbaarheid dezer club kan, dunkt ons, niet geleverd worden. Als zodanig zal een studentenvereniging steeds beschouwd moeten worden, 't Wervingssysteem mag er feitelijk niet bestaan; het moeten de ouders zijn die. het nut ervan inzien en hun jongen een lidmaatschap mogelijk maken. Dan pas zal de bloei zijn hoogte punt bereiken: als heel Helden beseft welk een onschatbare waarde het bezit in de „sjtudente- klup", die thans zijn 20-jarig bestaan viert. De studenten zetten, na een dag van intiem sa menzijn, hun feestdag in met een plechtige Hoog mis in de parochiekerk te Panningen. Deze Hoog mis wordt opgedragen door de Eerw. Moderator Kapelaan J. Geurts, geassisteerd door oud-lid Gerrit Janssen en oud-voorzitter Willy Heuvel mans. Verdere assistentie geschiedt door de stu denten. Ook de gregoriaanse gezangen worden uitgevoerd door hun eigen studentenkoor. De avond zal voor het gezamenlijke Heidense pu bliek een bonte avond brengen in het Patronaat te Panningen. De toegang is geheel gratis. Moge de studentenclub steeds getuige zijn van een groeiende sympathie van de kant der Heldenaren. Toon dit reeds door een bezoek; gezien de voor bereidingen wordt het de moeite van een bezoek terdege waard! Vivat, floreat, crescat! ïl-zn* Zuiver en ontsmet uw huid met de helder vloeibare J SJtljiilIjlJ D.D.D. De jeuk bedaart, 15 de ziektekiemen worden gedood en de huid geneest, "ffignfe, mi Ba "ffiyvjw otNttiniootL lïvjtrv SS SS BB BB HUIDAANDOENINGEN JmW» JBJFi MJfm In de eerste week van September wordt in het park achter Panningens Missiehuis een toneel stuk opgevoerd van de in 1944 overleden Franse schrijver Henri Ghéon. De titel „Het leven van St. Martinus" zou doen vermoeden, dat verdere toelichting overbodig is. En inderdaad, Ghéon biedt ons hier geen ingewikkeld drama, doch een eenvoudig levensverhaal van St. Martinus. Alles is zo echt menselijk, zwoegen en lijden tot hij niet meer kan en zelfs dan wil hij nog blijven als zijn kudde hem nodig heeft. „Heer, ik weiger het werk niet". Het is echter de manier waarop men er toe komt dit heiligenleven uit te beelden, die ons kan ver rassen. Doch laten wij het eenvoudig even ver tellen. „Het leven van St. Martinus" zal opgevoerd wor den vóór de wallen van Tours. Verschillende in woners van de stad, die nog nergens van af we ten, staan hier gezellig onder elkaar te praten, als plotseling een deftige heer de poort uitkomt en hen allen bijeenroept. Hij vertelt, dat er een spel opgevoerd gaat worden, waarvoor Martinus speciaal uit de hemel zal neerdalen. Tot ieders grote verbazing verschijnen echter vier Marti- nussen, een schooljongen, een soldaat, een kluize naar en een bisschop. De mensen begrijpen er niets van tot de schooljongen hun vertelt, dat zij de echte Martinus niet zijn, doch vier engelen, die de Heilige speciaal gezonden heeft, om zijn rol hier te vertolken. Allen zijn enthousiast en juichen de engelen-toneelspelers toe. De deftige heer neemt nu de leiding van het toneel op zich, de toeschouwers gaan op hun plaats zitten en voor de drie engelen, die in het eerste tafereel geen rol te vervullen hebben, worden stoelen ge reed gezet. Ook zij volgen het spel, dat nu door de regisseur wordt aangekondigd. Zo krijgt ieder der vier engelen zijn beurt, terwijl de anderen rustig toezien, hoe hij het er af brengt. Voor het openluchtspel in de tuin van het Missiehuis te Panningen, op Zondag en -jf ■fa Maandag 6 en 7 September a.s. kunt U -fa plaatsen reserveren op Zondag 6 Septem- ber na de Hoogmis in het patronaat te Panningen. De toegang tot dit openlucht- spel is vrij. w

DIGITALE PERIODIEKEN IN DE VOORMALIGE GEMEENTEN HELDEN, MEIJEL, KESSEL EN MAASBREE

Midden-Limburg | 1953 | | pagina 1