II PLAATSELIJK NIEUWS. Zaal Concordia. Patronaat Panningen. Lezing met filmvertooning te Grashoek. T ooneeluitvoering R.K. V.V. „Concordia" Gevonden Postduivenvereeniging „O. O. H." B.W. HELDEN. Uitslag beugelwedstrijd Helden-Eindt. Klokken. Een dankbare ziel van het Vagevuur. A.s. Zondag vertoonen wc als hoofd nummer een geweldige oorlogsfilm: „De Zonen van de Zon". Wij laten hieronder de korte inhoud volgen. In de nog niet onderworpen streken van de Sahara, ligt een oude geheimzinnige Arabische stad. Emir Abd el Kassem, de heerscher van deze stad, bewaart met de trots van zijn ras de haat voor den vreemdeling. Conflicten blijven niet uit en wanneer de Europeanen een spoorweg willen aanleggen in de richting van zijn gebied, koesterde bij het plan zich met geweld daartegen te ver zetten. Voordat hij echter zijn troepen op de Europeanen afzond, moest hij hen doelmatige wapenen verstrekken, hetgeen hem door bemiddeling van een gewetenloos bankier gelukt. Deze bankier heeft belangstelling opge vat voor de dochter van den spoorweg ingenieur, die hem echter onverschillig blijft, en mede daardoor tracht hij de Arabieren tegen de Europeanen op te laten trekken, waarbij hij als voorwaarde heeft gesteld, dat de Arabieren de dochter van den inge nieur gevangen zouden nemen. De Arabische stammen verzamelen zich om tegen de Europeanen op te trekken en inderdaad slagen zij voorlcopig in hun op zet en weten de dochter van den ingenieur in hun bezit te krijgen. Eenige vrienden, waaronder haar verloofde, weten haar echter wederom te ontvoeren, maar worden bij de ontvluchting gevangen genomen. De Arabieren verzamelen zich niet ver van het Fransche kamp om het leger een beslissende slag toe te brengen. Een veldslag volgt, waarbij tenslotte de moderne oorlogsvoering der Europeanen het wint en achtervolgd door de spahi's vluchtten de stammen van den Emir in volslagen wanorde. De prachtige fotographie, de woestijn- beelden, de Arabische stammen, het span nend gegeven, maken deze film als 't ware tot een weergave van een der zoo graag gelezen Karl May boeken. A.s. Dinsdag 2e les van de ontwikkelings cursus voor Jonge Boeren, Middenstanders en Werklieden in het Patronaat te Pannin gen om half acht. Spreker Bechhold uit Venlo als onderwep „Wij willen een betere wereld". Deze avond is alleen voor georganiseerden. A.s. Maandag om 6 uur zal er een lezing met filmvertooning gegeven worden door de Vereenigde Kali-Maatschappij Breda, door Ir. Steenberger. Deze lezing is voor iedereen toegankelijk. Vooral de Jonge Boe ren van Groep Helden zijn ten zeerste wel kom. Zooals we reeds eerder gemeld hebben, zal bovengenoemde vereeniging op Zondag 25 November haar eerste winferuitvcerir g geven in zaal Concordia". Hirrvoor zijn in studie genomen: Een Oudejaarsavond", tooneelspel in 3 bedrijven en Minister Vagebond", klucht in een bedrijf. in de buurt van Everlo op Zondag 20 Oct. een rijwielplaatje. Terug te bekomen aan de Marechaussée- kazerne. Op Dinsdag 30 October 1.1. hield de postduivenvereeniging ,,0. O. H" in haar clublokaal, den Heer J. Hendricks, (een niet druk bezochte) vergadering. Deze vergadering had ten doel, tot het houden van een onderlinge tentoonstelling. Besloten werd deze tentoonstelling te houden op Zondag 2 December. Ook werd besloten dat aan deze ten toonstelling alle duivenliefhebbers van Hel den kunnen meedoen. SPORT R. K. V. V. „CONCORDIA" Uitslagen 1.1. Zondag Concordia I Linne I 2—1 Belfeldia 2 Concordia 2 1—7 S. V. B. 5 Concordia 3 7—1 Het was bepaald jammer dat scheids rechter van Roy zich verleden Zondag ge noodzaakt zag de wedstrijd van het le elftal 25 minuten voor het einde wegens den aan houdenden regen te staken. We waren er van overtuigd dat de Concordianen de over winning uit het vuur hadden gesleept. De Concordia-ploeg speelde verleden Zondag wederom een goeden wedstrijd, en hoewel Linne technisch een beter spel ontplooide, konden ze het tegen het enthousiasme van de groen-witten toch niet bolwerken. Met genoegen hebben we verleden Zondag kun nen constateeren dat de ploeg den tegen slag van den wedstrijd tegen D.S.S. wederom geheel te boven was. Het talrijke publiek heeft dan ook van een mooien wedstrjjd kunnen genieten. Ook Concordia 2 herstelde zich van de laatste nederlaag. Met 11 werden de Bel- feldia-reserves aan hun zegekar gebonden. Dit is een uitslag welke de kracht van onze reserves duidelijk bewijst. Na 5 wedstrijden, waarvan er 1 verloren werd, hebben zij niet minder dan 29 doelpunten gescoord. Wanneer we daarbij in aanmerking nemen, dat zij nog slechts 1 thuiswedstrijd speelden, komen we tot de conclusie, dat de positie van onze reserves buitengewoon goed is. Met onze 3e elftallers wil het niet zoo goed vlotten. Verleden Zondag kregen ze wederom een zware nedenaag te incasseeren. Toch is hun spel niet zoo slecht, doch deze jongens laten zich te g-ïuw door een tegen slag ontmoedigen. Zoo was het ook verleden Zondag. Toen S.V.B. den stand op 31 had gebracht, zat er totaal geen fut meer in onze ploeg. Hiervan profiteerde S.V.B. door een flinke overwinning te behalen. Den moed echter niet verloren en «morgen tegen D.S.S. de tanden flink op mekaar en den geheelen wedstrijd flink aangepakt. De wedstrijd tegen D S.S. begint om 2 uur. Concordia I moet morgen naar Tegelen om aldaar den strijd aan te binden tegen Tiglia. Deze ploeg, welke de competitie zoo hoopvol begon, stelde ons teleur door op 14 Oct. van Belfeldia te verliezen. De overige resultaten welke zij wist te behalen, bewij zen echter dat de Tiglianen een ploeg be zitten welke een ernstige candidaat voorde eerste plaats zal worden. Dat de Concor dianen morgen een zware wedstrijd voor den boeg hebben, staat dus vast. Het kan een spannende strijd worden, waarbij het terreinvoordeel wel eens den doorslag kon geven. Of zorgen de groen-witten morgen voor een aangename verrassing? Vele sup porters zullen hun vergezellen om hen in dezen zwaren strijd aan te moedigen. De wedstrijd begint om 2 uur. Vertrek 121 ƒ2 uur Per bus. De reserves krijgen morgen bezoek van het 4e van S.V.B. Zullen zij hun over winningsreeks voortzetten, of zal S V. B. roet in 't eten komen gooien. Het tweede elftal is wederom versterkt, en onze reserves tracteeren ons steeds op een goed spel, zoodat het wel de moeite waard zal zijn om een bezoek aan het Con- cordia-terrein te brengen. Aanvang 12'/2 uur. Programma voor 11 November: Concordia I Swalmen I. Verleden Zondag was de deelname zeer goed. Jammer genoeg ontstond een lichte storing aan het geweer, waardoor niet alle aanwezigen twee series konden schieten. MORGEN GEEN oefening; deze zal later worden ingehaald. De Cdt. le Serie B. Kranen, Dorp 2e B. Kranen, Dorp 3e G. Heijnen, Straatje 4e P. Verschaeren, Eindt 5e M. Theeuwen, Eindt 6e H. Janssen, Egchel 7e L. Kempen, Vosberg 8e G. Heijnen, Straatje 9e G. Peeters, Dorp 10e M. Theeuwen, Eindt Voortzetting van dezen wedstrijd heden Zaterdagavond en Zondag om 3 uur. De uitvinding der klokken dagteekect van het verst verleden: Het gebruik der klokken was is de zesde eeuw bijna alge meen. Het gewicht der klokken was in het begin ook aanzienlijk, doch voortdurend werd het nog verzwaard. De Jacquel ne van de Notre Dame te Parijs weegt 13000 Kg. Lodewijk XIV en Maria Teresia, zijn er peter en meter van en gaven haar den naam van Emmanuel Maria Teresa. De klok van de St. Pieter te Rome, heeft een gewicht van 19000 Kg. De Kathedraal van Lissabon heeft een klok gewicht van 21000 Kg. De groote klok van de Westminster in Londen, weegt 15000 Kg. Rusland heeft klokken van buitengewone zwaarte, o.m. die van Sint Iwan te Moskou 57000 Kg. De Sovoyarde voor de kerk van het H. Hart op den Montmaxtu te Parijs, weegt 16000 Kg., maar geeft tegelijkertijd den grondtoon met octaaf en kerks wel een be wijs, dat de Fransche klokkengieters het in die industrie ver hadden gebracht. De grootste klok van den Dom te Keulen weegt 27000 Kg. De Nederlandsche klokken zijn ook alge- m o»r\ hekend als schoonklinkende. vnn,0| meen bekend als schoonklinkende, vooral hier in onze naaste omgeving. De klokken van de Kathedraal te Roer mond, Venray, Uden, Vechel enz., die een wezenlijk muzikaal genot verschaffen. üe deugd eener klok bestaat in hoofdzaak in de unison van grondtoon, groote kerks en quint; deze in de klok te gieten is het geheim der kunst. Over de symboliek der klokken zou rog zeer veel te zeggen zijn. Zij doen hare me talen stem hooren, bij vreugdevolle en droe vige gebeurtenissen en ook als de tijd ge komen is tot een ander, beter leven over te gaan. !n de stad P. woonde een jonge dochter, met naam Maria B., die het beroep van witgoed-verkoopster uitoefende. Hare buiten gewone hoedanigheden verschaften haar de genegenheid en de achting van allen die het geluk hadden haar te kennen. Goed en medelijdend als zij was, opende zij haar hart aan het hulpgeroep der nood lijdenden; maar haar geloof deed haar aan gene zijde van het graf, schrikkeiijker ellen den zien dan deze die onze oogen kunnen ontwaren; ook was eene harer liefste oefe ningen van maandelijks eene H. Mis te doen offeren voor de ziel vai het vagevuur die nog het minst moest uitboeten. De naasteliefde sluit geenszins de bezorg- heid voor lichamelijk welzijn uit. Liefdadig was zij, maar niettemin werkzaam en voor zienig alzoo had zij voor slechte dagen een schoon spaarpotje verzameld» Helaas, die dagen kwamen vroeger dan zij het wel meende. God, hare goede gesteltenissen ziende, wilde hare standvastigheid op de proef stel len, en hare verdiensten vermeerderen. Maria B. wordt ziek: eene lange en in gewikkelde ziekte die aan al de pogingen der wetenschap weerstaat. Dagen, maanden vervlogen en Maria blijft aan haar lijdens- bed genageld. De personen voor wie het godvruchtig meisje gewoon was te werkeD, gaven haar wel eenige weken tijd, de meest gevoelige eenige maanden, maar weldra waren zij ge noodzaakt bij andere werksters te gaan, en onze zieke zag alzoo hare laatste spaar penningen wegsmelten, en wanhoopte een zulke wreede beproeving te kunnen door staan. Hetgeen haar nog overbleef dat was hare kinderlijke onderwerping aan den hei ligen wil van God en haar grenzeloos be trouwen in de Voorzienigheid. Na meer dan een jaar wreed lijden, be terde hare ziekte met de lente. Maar wat gedaan? Er waren te weing huisgezinnen die hare getrouwe klanten gebleven waren om te mogen verhopen van uit hare ar moede weder op te staan. Een hulpmiddel bleef haar over. Mogelijk zou zij kunnen dienen als kamervrouw, in een der menigvuldige huisgezinnen, die haar vroeger verkleefd waren. Maar zij was ook niet meer in den vollen bloei harer jaren en daar zij nooit in dienst geweest was, voelde zij eene groote afgekeerdheid voor dezen staat. Deze gedachte bleef haar noch tans bij zoodanig dat zij er toe getrokken wierd, en overtuigd was dat zulks de wil was van God, daar zij geen andere midde len van bestaan voorzag. Den dag waarop het godvruchtig meisje haar huis kon verlaten om hare beslissing uit te voeren, bleef haar niets meer over tenzij een frank. Eerst richt zij hare stappen naar eene kerk met de gedachte van daar de H. Mis bij te wonen. Onder weg denkt zij met droef heid dat zij sedert hare ziekte hare gelief koosde oefeningen van maandelijks een mis op te offeren voor de ziel van het vagevuur, die het dichtst bij hare verlossing was, ver waarloosd had. Wat gedaan in deze omstandigheid Haar eenig fortuin is een frank zij zou er mede een mis kunnen doen opofferen, maar dan is zij zonder geld en brood en de honger zal haar pijnigen. Van een anderen kant die arme ziel van het vagevuur lijdt nog veel wreeder tormenten na een oogenblik van inwendigen strijd behaalt de liefdadig heid de zegepraal over haar hart en Maria aarzelt niet meer zich deze nieuwe verster ving op te leggen: zij zal meer dan vroeger in de handen zijn der goddelijke voorzienig heid. Zij treedt binnen in de kerk. Een pastoor bereidde zich om het heilig Sacrificie op te dragen. Zij gaat bij hem en vraagt of hij een misintentie kan aanvaarden. De priester stemde gewillig toe in hare vraag, en Maria maakte hem hare geliefde intentie kenbaar vervolgens meer dan ooit betrouwende in Dezen die nooit zonder belooning laat, zelfs geen glas water in zijnen naam gegeven, hoorde zij de H. Mis en offerde eene H. Communie op voor de ziel wier verlossing zij wilde afsmeeken. Na de H. Mis, sloeg Maria B. eene kleine straat in, die leidde naar het huis van een harer vriendinnen aan wie zij haar hart wilde openen en van wie zij hoopte troost en hulp te ontvangen. Daar komt op haar een jongeling toe, wiens gelaat edel en zoet was, die haar groette zeggende: „Juffrouw, gij zoekt eene plaats, niet waar?" „Maar, mijnheer," antwoordt Marie ge heel verwonderd over deze vraag, „ik heb de eer niet u te kennenen hoe kunt gij iets weten waarover ik aan niemand ge sproken heb?" „Het is zoo," antwoordt de vreemdeling die haar met welwillendheid toelachte, „ga in die straat, dat huisnummer, daar woont eene reeds bejaarde dame, biedt haar uwen dienst aan, zij zoekt eene dienstmeid, aan- bunaal twee advocaten voor, Tronchon Ducou- dray en Chauveau Lagarde. Toen de rechters weg waren vroeg de konin gin den officier of hij de advocaten kende die men haar als verdedigers had aangeboden de officier antwoordde hierop dat zij die advocaten haar volle vertrouwen mocht schenken. In den morgen van den 14e lag de koningin geknield op den grond en bad zij gaf geen acht op hetgeen er rond haar gebeurde. Toen ze gedaan had keerde ze het beschot om en richtte zich tot Duchesne met de woorden Den koning werd in zijn laatste oogen- blikken een onbeëedigde priester toegestaan, denkt gij dat ik dezelfde gunst zou kunnen bekomen Ik geloof, antwoordde deze, dat er zich op dit oogenblik geen onbeëedigde priesters meer te Parijs bevinden, behalve in de ge vangenissen. Dan zal ik die hoop moeten opgeven, zei de koningin zuchtend. God alleen zal uit den Hooge mijn berouw en laatste wenschen ont vangen. Chaveau Lagarde die ook Charlotte Corday verdedigd had, maakte eenige aanteekeningen die we noodig achten hier aan te halen „Ik verbleef buiten Parijs toen men mij den 14 October 1793 kwam berichten, dat ik met Trocon Ducoudray benoemd werd om de ko ningin te verdedigen en het proces reeds 's an derendaags 's morgens om acht uur zou be ginnen. Eenige personen hebben lof toegezwaaid aan den zoogezegden moed die we aan den dag legden met zulke eervolle doch gevaarlijke taak op ons te nemen. Zij vergisten zich, er bestaat geen ware moed zonder overweging wij dachten zelfs niet aan het gevaar waarin de verdediging van Maria Antoinette ons bracht. Met een gevoel van een heiligen plicht, doch tevens met bitterheid vervuld, begaf ik me onmiddellijk naar de gevangenis. De Conciergerie is, zooals men weet, de voor zaal van het schavot. Daar vond ik de arme koningin. Toen ik haar zag, knikten de knieën onder mij, tranen sprongen, onwillens, uit mijn oogen. Ik kon de ontroering niet verbergen waar aan ik ten prooi was, nooit ben ik zoo be- chroomd geweest als op dit oogenblik. En zij, de koninginne, ontving me met zulk een lieftallihe en zachte majesteit dat ik weldra de overtuiging opdeed dat ze mij met haar vertrouwen vereerde. Ik las met haar de akte van beschuldiging; het lezen van dit helsche stuk verpletterde mij. Zonder oogschijnlijk 'ontroerd te wezen maakte de koningin haar opmerkingen evenals ik werd ze gewaar dat de officier die in de kamer aanwezig was ons kon hooren, doch ze werd hierdoor niet afgeschrikt. Ik nam de eerste nota's tot haar verdediging vervolgens ging ik naar de greffie om de stuk ken van het proces na te zien ik vond er zooveel dat wij weken noodig zouden hebben om ze te doorbladeren. Daarop keerde ik terug naar het vertrek der koningin wie ik het geval uitlui en te ken nen gaf dat het onmogelijk was die stukken op zoo'n korten tijd na te zien en er ten koste van alles uitstel gevraagd moest worden. Tot wien moet men zich daarvoor rich ten vroeg de koningin. Tot. de Nationale Konventie, antwoordde ik haar op stillen toon. Neen, hernam ze het hoofd afwendend, dat nooit Ik drong aan, opdat het den verdedigers vergund zou worden den laster op alle punten te weerleggen. Ik voegde erbij dat ik hare majesteit niet wilde voorstellen in haar naam een smeekbrief bij het wetgevend lichaam in te dienen, maar door de naam der verdediging een klacht neer te laten leggen tegen hetgeen ik noemde „een ware verloochening van alle rechtvaardige princiepen." „Ik zag de koningin in haar voornemen wankelen, maar ze gaf nog met toe. Ik drong sterk aan en beriep mij ten slotte op haar teederste gevoelens, zeggende dat ze hierdoor misschien haar zuster en kinderen kon redden die in de akte van beschuldiging waren aan geduid De laatste gedachte lukte ten volle. Op de woorden moeder, echtgenoote en zuster nam de natuur de bovenhand op de souvereiniteit. Zonder te spreken, doch diep zuchtend, nam ze de pen en schreef de Konventie in onzen naam een paar woorden vol waardigheid en adel, waarbij zij zich beklaagde dat men ons den tijd niet gunde om de stukken te onder zoeken en vroeg voor ons het noodige uitstel. Dit schrift werd Fouquier-Tinville overhan digd. Hij beloofde het te zullen afgeven, doch deed niet. 's Anderendaags 's morgens om acht uur be gon hi t proces." Wordt vervolgd.

DIGITALE PERIODIEKEN IN DE VOORMALIGE GEMEENTEN HELDEN, MEIJEL, KESSEL EN MAASBREE

Midden-Limburg | 1934 | | pagina 2