PLAATSELIJK NIEUWS. Kindsheidoptocht Panningen. Op Zondag 26 Augustus a.s. zal in onze parochie weer de jaarlijksche Kindsheid optocht gehouden worden. Zooals verleden jaar reeds is medegedeeld, wordt aan j elke buurtschap de gelegenheid geboden aan deze optocht medewerking te verleenen, om hem zoo mooi mogelijk te maken en om zoo iets by te dragen voor de verlevendiging van den missieyver by ons katholiek volk. Panningen, Stox, Straatje, Vosberg, Nin- nus, Huishoek, Everlo, Heuvelhoek, Zelen, Hub, enz. komen dit jaar dus elk met 'n mooi onderwerp in den optocht uit. Ter aanduiding van elke buurt zal 'n jongen met een bordje, waarop de naam van de buurt staat, voor de groep loopen. Om dit alles nu ordelijk in zijn werk te doen gaan is een commissie in 't leven ge roepen die in een eerste bijeenkomst een werkwijze heeft besproken. De volgende week n.l. zal door die com missie een vergadering worden ^gehouden met de Leiders en Leidsters onzer beide jeugdorganisaties, Patronaat en K. J. V., waaronder wjj menschen van ongeveer elke buurtschap aantreffen. Deze zullen dan op die vergadering hooren, welk plan voor elke buurt ter uitwerking wordt aangeboden. Ieder zoekt dan in zijn of haar buurt con tact met de personen die helpen willen en beginnen dan met het collecteeren van een kleinigheid, noodig voor de versiering van hun wagen. Natuurlijk zullen de groepen, die op die wagens komen ook worden samengesteld, uit kinderen van de eigen buurt, die in over leg met de school dan daarvoor worden uitgekozen. Het hoeven nu niet bepaald groote wa gens te zijn, die genomen worden. Ook van driewielfietsen (groentenkarretjes) kleine wa gentjes of fietsen is wel iets moois te maken. Trouwens waar velen medewerken zal best de noodige afwisseling gevonden worden. En als er een gezonde wedijver ontstaat, zal deze komende kindsheidoptocht zeker iets moois te zien geven. Nog merken wij even op, dat de gecol lecteerde gelden niet bij de commissie ge bracht moeten worden, maar die blijven in elke buurt bestemd voor de versiering van hun groep. De Leiders en Leidsters kunnen als in lichtingen noodig zijn deze altijd bij de commissie-leden krijgen. De regeling van den optocht zal ook nog in Midden-Limburg bekend gemaakt worden. En nu allen aan den slag, dat. wij dit jaar een optocht krijgen zooals Panningen nog nooit gezien heeft en dat wij de eer van onze buurtschap hoog houden. De regelings-commissie. BERICHT. Op Vrijdag 3 Augustus ^eetl consul tatiebureau voor T.B.C.-bestrijding. R.K. Studentenclub „H. Tarcisius". A.s. Maandag om 5 uur is algemeene ledenvergadering in het clublokaal. In deze eerste algemeeme vergadering zal het pro gram van de groote vancantie besproken worden. „Alle" leden worden verwacht. Studenten die niet lid zijn van de club worden er nog eens aan herinnerd dat het de „uitdrukkelijke wensch" is van onzen bisschop, dat iedere student lid is van de plaatselijke katholieke studentenclub. Tevens is het zeer wenschelijk dat dege nen, die met September hun studiën begin nen op een of andere kostschool, zich nu reeds als lid van de club aanmelden. Zij worden dan ook verzocht Maandag ter vergadering aanwezig te zijn. Het Bestuur. aan dat uw dochter een goede patriotte is, maar van heden af mag zij niet meer in den Tempel komen. Lieve hemel, ik zal dus mijn kind alleen kunnen zien wanneer ik uitga, riep Tison. Gij zult niet meer uitgaan, gaf Santerre koel ten antwoord. Tison staarde hem met verbazing aan. Ik zou niet meer uitgaan? sprak hij. Als de zaken aoo staan, dan wil ik hier niet lan ger blijven. Ik vraag mijn ontslag.Ik ben geen verrader, geen aristokraat, dat men mij hier zou opsluiten. Burger, hernam Santerre, ge zult een voudig aan de u gegeven bevelen gehoorzamen. Zwijg, of het zal slecht voor u afloopen, dat zeg ik u. Blijf hier en bewaak de gevangenen. Men houdt u eveneens in het oog, onthoud dit wel. De koningin had intusschen weder haar kind te bed gelegd en was een weinig bedaard geworden. Roep uw vrouw, zei Tanterre tot Tison. Deze gehoorzaamde zonder een woord meer te zeggen. De bedreigingen van Santerre hadden hem zoo gedwee als een schaap gemaakt. Burgeres, sprak Santerre tot vrouw Tison zoodra zij in de kamer kwam, we zullen naar Derde Orde Federatie. Aan de pleegouders van de kinderen wordt medegedeeld dat a.s. Donderdag, 2 Augustus, om ongeveer 2 uur de kinderen per bus bij Hotel „Antiek" aankomen. Be leefd verzoeken wij u, dat ieder er tijdig aanwezig is, om de jongen of het meisje daar te komen afhalen. Wij danken alvast voor de groote be reidwilligheid die wij in Helden mochten ondervinden, daar er 16 kinderen, enkel in Helden konden geplaatst worden. Holland cn Noorwegen de St. Olavsvereering. In grooten getale trekken de Hollanders tegenwoordig als toeristen naar Noorwegen, het land van St. Olav. Er bestaan zeer oude betrekkingen tusschen deze twee lan den, en betrekkingen van zeer vriendschap- pelijken aard. Geen land in Europa vindt zooveel sympathie in Noorwegen als Hol land, Iedere Noor weet u te vertellen van den goeden ouden tijd, toen de Hollanders met hun schuiten in grooten getale de zee overstaken naar Noorwegen en daar hun stempelzetten op het gedoe en gewoel in de havens en de straten. Ook het karakter der Noren heeft veel gemeen met ons Hol landers. Het is dezelfde degelijkheid, dezelfde jovialiteit, dezelfde misschien nog een graadje meer kalmte, dezelfde misschien een graadje minder zindelijkheid. Maar het waren niet alleen handelsre laties, die de Hollanders en de Noren samenbrachten. Er bestonden tusschen hen ook religieuze betrekkingen. Ook als pel grims trokken de Hollanders naar Noor wegen. Zij hadden er namelijk een genade oord ontdekt, waar toen ter tijd duizenden en duizenden heil zochten en vonden: Het St. Olavsheiligdom te Nidaros, het tegen woordige Trondheim. In de 10 eeuw had Noorwegen reeds een paar Missiekoningen gehad, die getracht hadden van het heidensche land een christen rijk te maken: Haakon de goede en Olav Trijgveson. Het zou echter aan koning Olav Haraldsön voorbehouden zijn dit doel te bereiken. Deze Olav was met de Vikingen uitge trokken, die toen ter tijd de kusten jvan de Oostzee, Holland en Engeland teisterden. De legende vertelt, dat ;hij toen eens een merkwaardigen droom had. Een groote, sterke man kwam naar hem toe en zeide: Ga terug naar uw land, want ge zult koning worden van Noorwegen voor eeuwig. In 1014 kwam hij te Rouen aan, waar hij ge doopt werd door Aartsbisschop Robert. Van 1015 tot 1030 droeg hij de Noorsche koningskroon. Blakend van ijver trachtte hij overal het heidendom uit te roeien, en in den strijd tegen het heidendom vond hij aan de spits van zijn leger in den slag bij Stiklestad den heldendood en tevens den palm der martelaren. Met zijn dood zege vierde het christendom in Noorwegen. Zijn lijk werd in een kostbaar schrijn gelegd en voorloopig boven het hoogaltaar geplaatst in de St. Clemenskerk te Nidaros. En nu vertellen de Skalden (dichters der Noren) dat er weldra bij dit reliekschrijn een epidemi ontstond van genezingen en ge- bedsverhooringen. Onze goede Hollanders, die handel dreven met de Noren, hoorden van de wondervolle gebeurtenisesn te Nidaros en trokken spoe dig met de Noren mee naar het nieuwe genadeoord om den H. Olav te vereeren en zijn voorspraak in te roepen. Maar ze deden nog meer. Ze brachten de St. Olavs vereering ook naar Holland over. In ver schillende steden van ons land vinden we daarvan nog de zichtbare bewijzen. Ik ontleen er eenige aan het Gildenboek 1933 uit een artikel van den Z.E. Heer Rientjes: St. Olav en zijn Attributen. Dat in Amsterdam St. Olav bekend was, blijkt uit het bestaan der St. Olavspoort aan het einde der Warmoesstraat, in 1618 ge sloopt, en de St. Olavskapel aan den Zee dijk, ook oudezijdskapel genaamd, waar zijn beeld stond tegen het houten gewelf, wel gewapend met een kroon op het hoofd, met een groot slagzwaard of hellebaard in de hand, onder zijn voeten een ander koning liggende, als van hem overwonnen, die om genade scheen te bidden. Het gebouw be de voorkamer gaan en gij zult de gevangenen onderzoeken. Men wil onze dochter niet meer in den Tempel toelaten, zei Tison op klagenden toon tot zijn vrouw. Wat? riep zij. Mogen we ons kind niet meer zien Tison knikte bevestigd. En wat hebt ge daar op ge'antwoord Ik zal me er over beklagen. En mijn dochter zal toch hier komen, riep vrouw Tison. Zweg sprak Santerre op dreigenden toon. Burgeres doe wat u bevolen is. Daar niemand echter aanstalten maakten om de kamer uit te gaan, zei vrouw TiBon Verwijdert u dan, het zijn vrouwen. De mannen verwijderden zich. Lieve vrouw Tison, fluisterde de konin gin, geloof mij. Ik geloof niets dan dat ge de schuld zij t van alle ongelukken die mij treffen, viel vrouw Tison haar in de rede. Pas op dat ik niet iets verdachts bij u vind. Zij doorzocht de kleederen der koningin en vond een zakdoek waarin drie knoopen waren. In dien zakdoek was ook een potlood en in de jurk der koningin vond zij een mesje. Ha, ik wist het wel, riep zij, ik wist het wel dat de Oostenrijksche brieven schrijft; 'k staat nog, maar doet dienst meen ik als kinderhuis. Het dagteekent van de 15e eeuw, maar werd in de 17e eeuw naar het ont werp van Jacob van Campen verbouwd. Dit belangrijke monument is nog steeds een herinnering aan St. Olavsvereering in de hoofdstad. Ook te Deventer vinden we een St. Olavskapel met afbeelding. Dit is ook zeer verklaarbaar. Deventer toch onderhield als Bergevaarderstad directe betrekkingen met Noorwegen. De naam St. Olav moet er zelfs populair zijn geweest, want men had daar „het Olde St. Olafsgasthuis" of ook wel het Bergevaarsgasthuis, dat vroeger vergaderplaats was van het beroemde Berge- vaarsgilde. „Den Oellef" was een huisnaam in de Menstraat, en meerdere marktbesturen uit den omtrek van Deventer hielden hun vergaderingen „in den ouden St. Olaff." Niet alleen te Deventer, maar ook elders vinden we herbergen met den naam St. Olaf, o.a. te Zwolle was in de Bloemendalstraat in 1723 nog de herberg St. Olaf. In Kampen was in de St. Nicolaaskerk een vicarie en altaar ter eere van St. Olaf gesticht, waarvan op Zondag voor Maria Geboorte'sfeest de wijding werd herdacht. In 1418 werd aldaar nog tot boeting eener straf een bedevaart naar St. Olaf in Drond- heim opgelegd, hetgeen voor 50 Berger gulden kon worden afgekocht. Verder mogen we nog wijzen op een antependium van het Schippersgilde te Nij megen uit het jaar 1482, waarop ook' St. Olaf met zijn gewone attributen voorkomt. Dit fraai borduurwerk wordt in het gemeente museum aldaar bewaard. Dan staat St. Olaf nog op een pijler aan de noordzijde van het koor der St. Wal- burgiskerk te Zutphen. Olaf heeft daar geen kroon, maar een nimbus, en draagt een hellebaard. De voorstelling is toch zeer on duidelijk. Ook in Zutphen bestonden als Hanzestad betrekkingen met Noorwegen. Ook in oude Nederlandsche kalenders komt St. Olafsdag voor (29 Juli). Het staat dus vast, dat St. Olav, de koning-martelaar van Noorwegen in meer dere van onze steden, vooral in handels- of Hanzesteden een bijzondere vereering genoot. Maar helaas! Evenals St. Olav, dank zij de reformatie, in zijn eigen land en door zijn eigen volk werd vergeten, zoo raakte hij ook in Holland in het vergeetboekje. Gelukkig Wordt hij in Noorwegen langza merhand, zelfs door de protestanten, in zijn eer hersteld. Olsokdagen, 29 Juli, zijn feest dag wordt nu wederom in bijna alle kerken herdacht, en wederom trekken pelgrims op naar Stiklestad, waar op de plaats van 2ijn marteldood een kerk gebouwd werd (nu in handen van de protestanten wij hebben er een bescheiden kapelletje). Maar ware het nu niet te wenschen, dat de nieuwe betrekkingen die we aanknopen me Noor wegen, en niet te vergeten het feit, dat zoo vele Hollandsche missionarissen en missie zusters het Noorsche volk weer terug trach ten te brengen tot het ware geloof, de oude St. Olavsvereering ook hier in Holland weer deden herleven? Het is toch zeker in ons aller belang, dat we ons zooveel mo gelijk vrienden maken in den hemel, vooral in deze droeve tijden. Vrienden in den hemel, vooral machtige vrienden zooals Olav bewezen heeft te zijn, kunnen weim mers nooit te veel hebben. Intusschen is het begin reeds gemaakt. Toen Z.H. Exc. Mgr. Smit benoemd werd tot bisschop van Noorwegen was zijn eerste werk St. Olav en zijn land in Holland be kend te maken door het uitgeven van een mooi tijdschrift „Uit het land van St. Olav" en door het stichten van een St. Olavshuis, dat dienst zou doen als postulantenhuis voor de zustercongregatie van den H. Franciscus en procure van de Noorsche missie. In dit St. Olavshuis is een St. Olavskapel met een bescheiden altaartje toegewijd aan den H. Olav. Hier wordt op 29 Juli het feest van St. Olav plechtig gevierd, en hier wordt dan iederen maand twee novenen gehouden ter eere van den H. Olav voor de weldoe ners en vrienden van de Noorsche missie. Ik twijfel er niet aan of dit zal voor velen een aangename tijding zijn in dezen tijd van malaise, en velen zullen zich met ons veree nigen, zij het dan maar in den geest, om den H. Olav te vereeren en zijn voorspraak in te roepen voor zich zelf en voor de arme heb reeds eens een papiertje in de lamp ge vonden. Mejuffrouw, fluisterde de koningin op smeekenden toon, verraad mij niet. Zou ik medelijden met u hebben Heeft men dit ook met mij Men wil ,niet meer toestaan dat mijn dochter jhier komt of dat wij haar bezoeken, antwoordde vrouw Tison op bitteren toon. Vervolgens onderzocht zij princes Elisabeth en princes Maria, doch vond niets bij haar. Toen zij het onderzoek geëindigd had, riep zij de beambten terug en overhandigde aan San terre hetgeen zij bij de koningin had ge vonden. Ei, ei, zei de ellendeling, deze drie knoo- pen zouden het antwoord zijn op de twee in den anderen doek. 't Was goed verzonnen. Maar nu, Antoinette, zult ge het besluit van de Konventie vernemen. Welk besluit? vroeg de konirgin angstig. Dat, waarbij bevolen is dat uw zoon van u gescheiden moet worden. Dat kan niet waar zijn, het is onmoge lijk 1 riep de koningin. Hij is zoo jong, zoo rwak en heeft al mijn hulp noodig! Het is zooals ik u zeg, hernam Santerre met een duivelschen lach. De Konventie is te bezorgd voor het kind, om het langer te laten bij een zoo misdadige moeder als gij zijt. missie in het land van St. Olav. Een prentje met bebed zend ik gaarne gratis na aanvrage aan alle belangstellenden. Bussum, 17 Juli 1934. Parklaan 35, giro 121883. H. J. VAN DER VELDEN, Noorsch missionaris p.t. pro curator der Noorsche Missie. Circus menagerie Olympiade. Intieme Circus-kleinkunst. 't Is een betrekkelijk klein circus: geen honderden menschen, dieren en wagensgeen allesoverbluffende reclame-campagne, zelfs geeneens een behoorlijk aanlokkelijk circus front. Maar toch heeft dit klein circus zijn bijzondere aantrekkelijkheid, 't Is er klein, maar proper en gezellig. En het programma verdient inderdaad een groote belangstelling. Verschillende van de artisten werkten voorheen bij het groot-circus, maar de tijds omstandigheden.... Zoo zijn hier de prestaties van de vier Jacksons te bewonderen, die tot voor kort bij Sarrasani vee! succes oogstten. Uitste kende ruiters en ongelooflijk handige lasso-, messen- en bijlen-werpers. Inderdaad een nummer van standing. Dan is er bijvoorbeeld nog een gezellige dikke beer, die heel ge noeglijk kan dansen en springen en een worstelwedstrijd aangaat met personen uit het publiek. En iets heel bijzonders is het Argentijnsche edelhert, dat meters hoog springt. En de dwergclown Franzi van circus Busch. Verder een koorddanseres, jongleuses en een heele serie nummers, die de aandacht van de toeschouwers gespannen houden. Maar de groote kracht van dit circus is dressuur. Behalve de reeds genoemde dieren en een stel uitstekend gedresseerde hondjes, verschijnt een groot aantal paarden in de manege om verbluffende staaltjes van dres suur te demonstreeren. Hoe men het aanlegt om deze dieren zoo perfect te dresseeren is raadselachtig, maar 't geschiedt allemaal even correct en af. De directeur van het circus durft daarbij zelf zoo ver te gaan, dat hij er een aanzienlijk bedrag onder durft verwedden om elk willekeurig paard in één uur tijds zoover te brengen, dat het tegelijk met de andere paarden in de manege kan optreden. Bijzondere vermelding verdient nog het orkest van Franz Hawazik, dat uitstekend musiceert en voortreffelijk begeleidt. Zoo weten de „Olympiaden" op zoo'n avond elk wat wils te bieden en dat tegen een heel bescheiden aderlating van de portemonnaie alweer vanwege de tijds omstandigheden. En hopelijk zal daarom menigeen in Helden een van de voorstellingen bijwonen. De directie „zich alle mogelijke moeite gevend het geachte publiek een avond van gepast amusement voor luttele entrée- prijs te brengen, vleit zich met een druk bezoek vereerd te worden" zoo zegt de reclame KORT VERSLAG van de Gemeenteraadsvergadering. Ingekomen stukken. Van de Commissie van Beheer voor de ontwatering der gronden in Noord-Limburg, waarin werd medegedeeld, dat naar aan leiding van den door den Raad in eene vorige vergadering uitgesproken wensch, inzage te mogen nemen der boeken van de Commissie, aan Ged. Staten en den Minister bevoegdheid is verleend, deze na te zien, en dat aan geen hiertoe onbevoegden de gelegeheid zal worden geboden. Van het Kerkbestuur van de parochie Grashoek werd een verzoek ontvangen, om, ingevolge art. 72 der L. O. wet, gelden te willen disponibel stellen voor het bouwen van een gierkelder aan de school te Gras- hoek. Deze aanvrage zal worden onder zocht. Van de afd. Helden van den Bond van R. K. Bouwpatroons werd aan den Raad het verzoek gericht, ingevolge een Min. Beschikking, bij bet uitvoeren van bouw werken, ook wanneer deze in werkverschaf fing worden uitgevoerd, de bouwpatroons De oogen der koningin schenen vonken te schieten. O tijger! riep zij. Zeg ten minste waar van men mij beschuldigt. Met een lachend gelaat sprak den ellende ling nu een dier ontzettende beschuldigingen cit, waarvan de menschheid gruwt; een be schuldiging zooals Sueton tegen Agrippina verhief. De koningin werd zoo bleek als een lijk. Ach, mompelde zij bevend van de diepste verontwaardiging, zooiets durft men van een moeder zeggen. Bahriep Santerre, stel u maar zoo ver ontwaardigd niet aan. En nu geen praatjes meer. We zijn hier reeds twee uur, en 'k heb geen zin om hier den geheelen dag te verbeu zelen. Komaan, CapetSta op! Wordt vervolgd.

DIGITALE PERIODIEKEN IN DE VOORMALIGE GEMEENTEN HELDEN, MEIJEL, KESSEL EN MAASBREE

Midden-Limburg | 1934 | | pagina 2