sing wat er met de Villa en de inboedel moest gebeuren. Het antiek moest verdeeld worden onder de tien kinderen. Van hen was notaris Frans Haffmans Jr. al meer dan tien jaar daarvoor overleden, zodat zijn zeven kinderen ieder voor V70e deel in de nalatenschap gerechtigd waren. Voorwaar een hele klus voor notaris Panken, die de rol van boedelnotaris vervulde. Sommige familieleden achtten het raadzaam, de objecten door Christie's te laten taxeren. Dit Amsterdamse veilinghuis stuur de zijn experts naar Helden en leverde enige tijd later een taxatierapport af. Het rapport bleek echter voor een verdeling niet werkzaam te zijn. Er was gewerkt vanuit de visie van een veilinghouder: voor veel stukken van verschillende kwaliteit was een gemiddelde prijs opgegeven. Bovendien waren veel zaken ongenoemd gebleven of nogal aanvechtbaar omschre ven. Met het rapport van Christie's als basis heb ik daarna een complete genummerde lijst van objecten en taxatiewaardes opgesteld. Uiteindelijk heeft op die basis de boedelverdeling plaatsgevonden, waarbij de erfgenamen hun voorkeur konden uitspreken. Als er meerdere gegadigden voor eenzelfde object waren, werd er geloot. Zo is het grootste deel van de collectie in de familie gebleven. Voor het huis zelf was er binnen de familie Haffmans geen belangstelling. Hoe imposant ook, het was er niet altijd even geriefelijk en het onderhoud had een grote achterstand opgelo pen. Het karakteristieke torentje boven op de Villa was al enige jaren daarvoor verwijderd omdat het in deplorabele toestand verkeerde en dreigde in te storten. Het pand ging in 1983 in de ver koop. Evenals in de huidige tijd zat de markt voor onroerend goed toen behoorlijk op slot. Het was een opluchting voor de familie toen de jonge Beringse ondernemer Piet Wijnen voor 450.000 gulden de hoofd- en bijgebou wen en de ongeveer 35 hectaren bijbehorende bosgrond kocht. Wijnen ging al kort na de aankoop op een eigenzinnige wijze over tot sloop, grootschalige verbouwing en gedeelte lijke restauratie van het pand. Het omliggende park vond al snel een bestemming als golf baan, hetgeen Wijnen nog een fikse boete voor illegaal kappen opleverde. Het was allemaal in de ogen van veel Heldenaren wel erg vlug en rigoureus gegaan. Het aanhouden van de Villa in de oorspronkelijke staat zou echter ook geen reële optie zijn geweest. m De Moennik Het einde van de Villa. De ijzeren man

DIGITALE PERIODIEKEN IN DE VOORMALIGE GEMEENTEN HELDEN, MEIJEL, KESSEL EN MAASBREE

De Moennik | 2014 | | pagina 25